“De welvaart die oorlog brengt is als de welvaart die een aardbeving of plaag brengt. De aardbeving betekent goede zaken voor de bouwondernemingen, en cholera verhoogt de inkomsten van doktoren, apothekers, en doodgravers; maar niemand heeft om die reden aardbevingen en cholera verwelkomd als stimulators van de productieve krachten in het algemeen belang.”
Ludwig von Mises

For whom the bell tolls

Door Pamela Hemelrijk

16 september 2005

Het moedwillig verdonkeremanen van bewijsmateriaal is een delict waar 4,5 jaar gevangenisstraf op staat. Dat het OM zich aan dit delict heeft schuldig gemaakt is zonneklaar. OM-baas Brouwer heeft het zelf bevestigd, in een vertrouwelijke brief aan zijn eigen officieren van justitie. Als dat geen wettig en overtuigend bewijs is dan weet ik het niet meer.

Evenzogoed is de klokkenluider die dit ongehoorde schandaal aan het licht heeft gebracht, de politiepsycholoog H. Timmerman, toch zijn baan kwijt. En hij krijgt hem niet terug. Timmerman was formeel in dienst bij de universiteit Groningen, maar full-time gedetacheerd als politiebeambte bij het Groningse cold-caseteam. In november 2004 praatte hij (off the record) over de zaak-Nienke met iemand van Netwerk, en meldde dat vervolgens netjes aan zijn chefs. Hij kreeg onmiddellijk gelazer. Er kwam een onderzoek naar het functioneren van het cold-caseteam, en nog geen vier maanden later werd het in zijn geheel ontbonden wegens slecht functioneren.

Mooie geruisloze manier om van die Timmerman af te komen, geef toe. Als hij in zijn eentje aan de dijk was gezet had de politieleiding een reden voor zijn ontslag moeten opgeven, en dan had je de poppen aan het dansen gehad. Maar nu kraaide er geen haan naar. De universiteit stuurde Timmerman vervolgens met vervroegd pensioen.

Vandaar dat hij toen maar aan die Netwerk-uitzending heeft meegewerkt. Hij had niets meer te verliezen, en was geheel afgeserveerd. Net als Paul van Buitenen indertijd. Net als Rob van Gijzel indertijd. Net als de accountant Leo Verhoef, die onlangs becijferde dat de vier grote gemeenten in totaal 3,8 miljard euro aan inkomsten hebben verduisterd door hun jaarrekeningen te vervalsen. Hij meldde dit bij zijn baas, accountantsbureau Deloitte, dat voor die gemeenten de jaarrekeningen controleert. Hij vloog onmiddellijk de laan uit, en krijgt nu alleen bijstand, want volgens de rechter had hij zijn ontslag aan zichzelf te wijten.

'Was er in 2001 niet een officiële Klokkenluidersregeling in het leven geroepen, die dit soort stakkers rechtsbescherming zou bieden tegen ontslag?'
Heepoppelepee. Was er in 2001 niet een officiële Klokkenluidersregeling in het leven geroepen, die dit soort stakkers rechtsbescherming zou bieden tegen ontslag? In dat jaar werd de Commissie Integriteit Rijksoverheid geïnstalleerd. Daar konden ambtelijke klokkenluiders voortaan misstanden melden zonder voor hun baan te hoeven vrezen. Maar ze mochten dat pas doen als alle pogingen om de zaak intern aan de orde te stellen hadden gefaald.
De hele vertoning is natuurlijk sowieso een farce, want als je eerst je eigen ambtelijke top moet inlichten over fraude in je eigen ambtelijke top, dan sta je al op straat voordat je überhaupt de CIR mág inschakelen. (Zie Timmerman.)

Niettemin zijn er in vier jaar toch nog 7 meldingen over frauderende overheidsorganen tot de CIR doorgedrongen - op zich al een wonder. En, hoe is het daarmee afgelopen? Nou, aldus de CIR-secretaris, drie meldingen zijn niet-ontvankelijk verklaard, en de overige vier zijn “om uiteenlopende redenen” niet in behandeling genomen.

En de 7 klokkenluiders in kwestie? Zijn die nou ontslagen of niet?
“Dat is bij de Commissie niet bekend”.
Kan dat hele zogenaamd “zelfreinigende” nep-circus asjeblieft worden opgedoekt, met de Commissie Integriteit Rijksoverheid erbij? Het kost namelijk een hele hoop geld.

Pamela Hemelrijk

Deze column verscheen eerder in het dagblad Metro.


Over de auteur

Pamela Hemelrijk (1947 - 2009) heeft twaalf jaar voor het ANP gewerkt als algemeen verslaggeefster, en tien jaar voor het Algemeen Dagblad, als feature-reporter en columniste.

Steeds meer conflicten met de hoofdredactie wegens het buiten hangen van de vuile was, en censuur op columns. Kreeg in 1995 een verbod om nog langer columns te schrijven over Srebrenica. (Hoofdredacteur: "Jij altijd met je gezeur over de waarheid, de hele waarheid en niets dan de waarheid; wij moeten hier een krant maken ja? Wij hebben hier te maken met de orde van de dag ja?")

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl