“One cannot understand liberalism without a knowledge of economics. For liberalism is applied economics; it is social and political policy based on a scientific foundation.”
Ludwig von Mises

No Cure, No Pay

Door Hans Bennink

28 juni 2004

Minister van Justitie Donner heeft een experiment verboden waarbij advocaten op een 'no cure, no pay' basis aan de slag gaan voor hun cliënten. Het zou daarbij om letsel- en overlijdensschadezaken gaan waarbij de cliënt probeert schade op de veroorzaker te verhalen. Maar Donner ziet daar het maatschappelijk nut niet van in en vermoedt dat letselschade-advocaten alleen nog maar de krenten uit de pap gaan halen met kansrijke zaken waarbij het om een hoop geld gaat.

Ook vindt Donner dat er een verkeerde belangenverstrengeling gaat plaatsvinden wanneer de advocaat zich ook als belanghebbende gaat opstellen. Vreemd, want het resultaat daarvan is nou juist dat deze met nog meer toewijding met de cliënt samen ten strijde zal trekken, en dat garandeert de allerbeste representatie die een mens krijgen kan.

Een ander voordeel is dat er geen inkomenstoets meer hoeft plaats te vinden en dat ook minder draagkrachtigen een even grote kans krijgen op goede representatie. Dat werkt drempelverlagend voor mensen die (letsel-)schade hebben geleden en het voorkomt dat men beroep moet doen op bureaus voor rechtshulp.

Het argument dat advocaten alleen zouden proberen om kansrijke zaken op te pakken lijkt overigens juist een voordeel, daardoor komen kansloze zaken niet meer voor de rechter. En zo wordt het overvolle rechtssysteem een beetje ontlast. Want met name een advocaat die zelf meeprofiteert van de uitkomst van een zaak zal de kans op winst goed willen inschatten. Nu pakt hij juist ook kansloze zaken mee, omdat hij in het huidige systeem betaald krijgt ongeacht de uitkomst.

Maar ook behaalde successen zullen een rol spelen bij de beslissing om al dan niet een kansrijke of lucratieve zaak op te pakken. Een luie topadvocaat zal misschien de luxe hebben om alleen dit soort zaken aan te hoeven nemen. Maar de middelmaat zal toch echt genoegen moeten nemen met de minder lucratieve en risicovollere zaken om rond te kunnen komen. Uiteindelijk begint niemand aan de top. En laten we ook niet de gedrevenheid van de persoon vergeten waardoor sommige juristen geen genoegen zullen nemen met risicoarme zaken.

De verhoogde concurrentie heeft nog een extra bijkomstigheid. Veel sneller dan voorheen zal duidelijk worden welke advocaat goed is en welke niet. De slechten zullen dan snel uit moeten gaan uitzien naar een nieuwe dagbesteding, of zich weer per uur laten betalen. En hierdoor verbreedt als vanzelf weer het aanbod door een natuurlijke selectie.

Maar waar het Donner waarschijnlijk om te doen valt, is het behoud van het deftige imago wat nog altijd aan het juristenleger kleeft en waar hij zelf ook deel van uit maakt. Door het 'no-cure, no-pay' systeem staan veel advocaten in de VS bekend als 'Ambulance Chaser'. En dat is een tak van sport die een stuk minder voornaam is dan dat van een statig pleiter in een chique Amsterdams grachtenpand. Maar ja, dan is het goed te bedenken dat advocaten er natuurlijk niet alleen voor de sier zijn.

Hans Bennink


Over de auteur

Hans Bennink (1969) is van beroep internetprovider en is daar sinds 1996 professioneel mee bezig na een studie International Business aan de HEAO.

Uit zijn pennevruchten -die vaak op de actualiteit inspelen- komt zijn streven naar een vrijere maatschappij tot uiting. Het is daarbij zijn overtuiging dat uit het kunnen maken van keuzes de verrijking en verdieping van de mens tot haar volste wasdom kunnen komen.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl