Het gevaarlijke geloof

Door David Frankenhuis

2 juni 2004

Een nieuw geloof grijpt in rap tempo om zich heen. Overal waar het komt veroorzaakt het grote problemen en zaait het dood en verderf. We zijn nog maar weinig bekend met de fundamentele kenmerken van dit geloofssysteem, en willen we het kunnen bestrijden dan is dit een eerste vereiste. Daarom zal David Frankenhuis, vanuit zijn specifieke expertise, u een korte inleiding bieden.

(1)

Hoofddoekjes, immigratie, de scheiding kerk-staat, de opkomst en liquidatie van Pim Fortuijn, ongelijke man-vrouw verhoudingen bij Turkse en Marokkaanse immigranten, terrorisme, integratie, jeugdcriminaliteit, grootstedelijke problematiek, toenemende Trans-Europese samenwerking van schimmige en gewapende organisaties, een plundering van de collectieve middelen…

In politiek en media is de laatste jaren veel aandacht voor deze zaken. Volgens sommigen is zelfs sprake van een “Clash of Civilizations”, een Botsing der Beschavingen…

Al deze problematische situaties worden veroorzaakt door een gevaarlijk geloofssysteem. Het betreft de uitdijing van een gewelddadig en van nature onderdrukkend soort godsdienst in Nederland en eigenlijk in heel Europa. Deze religie heeft tijdens de (burger)oorlogen die zijn uitbreiding begeleidden tientallen miljoenen slachtoffers geëist. Als een sluipend gif, beheerst en koloniseert het inmiddels steeds meer onderdelen van de samenleving. En het bedreigt in Nederland op termijn zelfs de vrijheid van de mensen die…


(2)

Wacht eens even. Hoe “vrij” zijn wij Nederlanders eigenlijk? Het is weliswaar zo dat abortus is toegestaan en homo’s mogen trouwen, maar verder..

Je betaalt in Nederland al snel zo’n 50 % of meer (cumulatief, dus inclusief BTW, etc) belasting, na twee schietincidenten dreigt de vrijheid tot bewapening verder te worden ingeperkt, evenals de vrijheid van meningsuiting. Tientallen miljarden “publiek geld” verdwijnen in de immer verder woekerende uitzaaiingen van de bureaucratie, zonder persoonlijke toestemming daarvoor van individuele belastingbetalers en zonder aanwijsbare resultaten (althans, verbeteringen).

Is het niet raar dat burgers in het “vrije” Nederland juist op de voor hen vaak meest vitale sectoren in feite geen enkele invloed kunnen uitoefenen (behalve door te “stemmen”)? Is het niet vreemd dat veiligheid, zorg en onderwijs zijn gekoloniseerd door bureaucratische monopolies en vakbondskartels die via belastingdwang (“belafpersing”) worden gefinancierd?

Waarom kunnen u en ik op deze terreinen niet vrij en (dus) écht kiezen? En waarom brengt de Europese “vrijhandelszone” ons enerzijds meer wetten en regels, en anderzijds hogere prijzen? Vrijhandel?


(3)

Maar goed, terug naar de gevaarlijke religieuze ontwikkelingen hier te lande. De gewelddadige godsdienst breidt in Nederland sinds enkele decennia sluipend maar op ongekende wijze uit. Het beheerst het politieke debat en de media al geruime tijd. Het gevaarlijke geloof gaat onder meer uit van het fundamenteel slechte in de mens, hoewel het volledig blind is voor de misstanden binnen de eigen gelederen. Het veroorzaakt enorme kostenstijgingen in de zorg, de veiligheidsindustrie, de woningmarkt, het onderwijs en in de verzorgingsstaat.

Een disproportioneel percentage van de leden of aanhangers van dit geloof, dat universaliteit claimt en uit is op de onderwerping en knechting van alle niet-gelovigen, woont in zekere zin in de verzorgingsstaat. Zij voeren doorgaans niets nuttigs uit, maar worden vaak fors door u en mij betaald, zonder dat wij daar op basis van vrijwilligheid voor kiezen.

Nou wil ik zeker niet beweren dat al deze aanhangers van het gevaarlijke geloof slechte mensen zijn of parasiteren. Velen van hen zijn werkzaam op de vrije markt of binnen staatsorganisaties en leveren waardevolle diensten aan derden. Zij werken als bouwvakker, verpleegster, shoarmaboer, kruidenier, slager, onderwijzer, bewaker, kledingreparateur, winkelier, taxichauffeur, etc.

Veel, misschien wel de meeste van deze gelovigen, zijn van nature goede mensen en harde werkers. Maar zij worden misleid en van jongs af aan geïndoctrineerd door een propagandamachine die intolerantie, leugens en jaloezie predikt.

Een van de vele paradoxen die deze godsdienst rijk is, is dat het aan de ene kant kampt met een vooral op mythen gebaseerd superioriteitsgevoel, waardoor de gelovigen zichzelf als moreler en “barmhartiger” (etcetera) beschouwen dan niet gelovigen.

Anderzijds is en blijft er sprake van minderwaardigheidscomplexen, aangezien de vrijen (de niet-gelovigen) meestal, en zonder subsidies, succesvoller zullen zijn dan zijzelf. De gelovigen roepen dat hun god de beste is, maar diep in hun hart voelen de meesten dat dat eigenlijk niet waar is.

De leiders van dit gevaarlijke geloof, de plaatsvervangers van deze valse god op aarde, zijn zeker ook hypocrieten. Zij spreken met een dubbele tong en misleiden met “twee gezichten”…

In het openbaar zeggen zij een scheiding van overheid en kerk na te streven, maar heimelijk willen zij een volledige fusie.

In het openbaar zeggen zij tegen onderdrukking en dwang te zijn, terwijl dat juist de essentie van hun geloof vormt.

In het openbaar zeggen zij aanhanger van de multiculturele samenleving te zijn, maar eigenlijk streven zij een monocultuur na.

In het openbaar zeggen zij tegen vooroordelen en discriminatie te zijn, hoewel die juist de hoekstenen van hun godsdienst vormen…

(4)

Enfin, de oplettende lezer begrijpt inmiddels wel dat de perfide religie die hierboven omschreven is NIET de islam betreft. Het gaat hier uitdrukkelijk NIET om de godsdienst die aan de profeet Mohammed is neergezonden. Integendeel.

Het gaat hier immers, dat moge duidelijk zijn, om een volstrekt irrationeel geloofssysteem genaamd “De Staat”, alias “De Overheid”.
Deze godsdienst is niet neergezonden aan een profeet, maar is door de geschiedenis heen gepropageerd door een fors aantal grote en kleinere intellectuele proleten zoals Karl Marx en Marcel van Dam.

Met deze religie verbonden is een hele reeks woorden die de “legitimiteit” van het “gezag” of de “regering” moet ondersteunen. Zo zijn er het “koningshuis”, “ministers”, “wetten” die door “rechters” in “rechtbanken” worden beoordeeld en toegepast, is er een “democratie” en een “verzorgingsstaat” om de “egoïstische” “onderdanen” tot “solidariteit” te dwingen, kindergevangenissen (“scholen”) die de “ontwikkeling” (indoctrinatie) bevorderen, “ontwikkelingshulp” aan dictators die in ruil daarvoor “hun” bevolkingen onderdrukken, “belastingen” in naam van “het” “algemeen” of “nationaal belang”, met het “mandaat van het volk”, etcetera.

“Democratische rechtsstaat”, met “fundamentele democratische grondrechten” als afgeleide, vormt misschien wel de mooiste contradictio in terminus. Immers, hoe kan er sprake zijn van fundamentele (grond)rechten, als de “vertegenwoordigers” van de meerderheid van het stemvee dat bij een verkiezing komt opdraven, deze “rechten” naar hartelust kunnen veranderen? Waarom heeft een ander via de “democratische procedure” “recht” op de vruchten van uw arbeid?

Grofweg is het geloofssysteem “De Staat” impliciet gebaseerd op de volgende irrationele dogma’s:
*(1) Er bestaan economische sectoren die het best collectief georganiseerd kunnen worden,
*(2) door middel van het creëren van monopolies,
*(3) die “onderdanen” dwingen tot consumptie. Automatische financiering en een verbod op concurrentie leiden dus tot de beste prijs-kwaliteitverhouding.
*(4) Na de democratische procedure, moet iedereen meedoen met het “beleid” (= democratisch centralisme).
*(5) De democratische meerderheid bepaalt welke sectoren…à (1)

Na lezing van dit artikel, begrijpt u hopelijk dat de “scheiding kerk-staat” een sterk staaltje Orwelliaanse nieuwspraak dan wel een onnavolgbare contradictio in terminus betreft.

David Frankenhuis

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl