Verbiedt de koran!

Door Bart Croughs

4 juni 2004

Twee islamitische boeken kwamen de afgelopen weken in opspraak: ‘De weg van de moslim’, waarin werd aanbevolen homo’s met het hoofd naar voren van een hoog gebouw te gooien, en ‘gids voor de islamitische opvoeding’, waarin vrouwenbesnijdenis en het slaan van ongehoorzame vrouwen werd aanbevolen.

De politiek was het aanvankelijk eens: van uiterst links (Groen Links) tot uiterst rechts (Geert Wilders) werd aangedrongen op hard juridisch optreden. De prijs voor de mooiste Orwelliaanse retoriek ging hierbij naar Balkenende: "Vrijheid van meningsuiting kan alleen bestaan als er duidelijke grenzen zijn". Kortom, vrijheid van meningsuiting kan alleen bestaan wanneer het uiten van meningen niet vrij is.


Van rechts...
Maar het aanvankelijke enthousiasme voor censuur liep al snel een deuk op: van verschillende kanten werd erop gewezen dat in de bijbel ook moorddadige aanbevelingen omtrent homo's staan. Als geschriften die oproepen tot geweld verboden moeten worden, dan moet ook de bijbel eraan geloven.

De voorstanders van een verbod reageerden verschillend. De verstandigsten, zoals Elsbeth Etty, beseften dat ingaan op dit argument de zaak van de censuur geen goed zou doen, en negeerden het dus eenvoudig.

Anderen deden wel een poging. Minister Verdonk, ondervraagd in NOVA: "Het gaat om interpretataties". Vervolgens werd haar gevraagd om de aanbeveling in de bijbel om homo's te doden dan eens te interpreteren, maar hier wist Verdonk niets op te verzinnen: "Ik zou dat gewoon naast me neerleggen". Kortom, geen beste beurt.


...tot links...
Trouw-columnist Sylvain Ephimenco kwam met een heel ander argument: boeken als de de bijbel en de koran zijn vele eeuwen geleden geschreven en worden door gelovigen als heilig beschouwd, terwijl ‘De weg van de moslim’ een modern boek uit 1964 is. Welk jaartal Ephimenco precies als grens wil nemen om boeken te vervolgen, en hoe hij dat heeft berekend, bleef helaas buiten beschouwing.

Erger nog: waarom populariteit en ouderdom uberhaupt geldige redenen zijn om de bijbel en de koran met rust te laten, blijft onduidelijk. De omgekeerde conclusie ligt meer voor de hand: oude boeken zoals de bijbel en de koran hebben bij gelovige lezers veel meer autoriteit dan meer recente boeken van marginale schrijvers. Het risico dat gelovigen de oproepen tot geweld in die oude boeken serieus nemen, is dus een stuk groter. Zoals Ephimenco zelf schrijft over ‘De weg van de moslim’: “Moslims in Nederland zullen in hun overgrote meerderheid dit vod met schouderophalen begroeten.” Voor de koran geldt dat niet.


...komt...
Ephimenco wil overigens niet bekend staan als boekverbrander, en stelt daarom voor dat het boek niet verbrand wordt, maar “dat de hatelijke en discriminerende bladzijden eruit worden gesneden”. Geen boekverbrander dus, maar een boekversnijder.

De meeste voorvechters van censuur gooiden het toch maar op de interpretatie. Afshin Ellian over de oproep in het Oude Testament om homo’s te doden: "Het verschil is dat geen orthodoxe jood in New York of Antwerpen het in zijn hoofd zou halen om dit ook daadwerkelijk uit te voeren. Binnen de islam ligt het anders." Balkenende: "Het verschil is de conclusies die eraan verbonden worden". Hirsi Ali: "Er is geen christen die dit citaat op zijn politieke of religieuze agenda heeft staan en zegt: we gaan het uitvoeren." Maar als de misdaad niet ligt in wat er in het boek staat, maar in de conclusie die de lezer aan het boek verbindt, dan is de logische gevolgtrekking niet om het boek te verbieden, maar om de conclusie van de lezer te verbieden ('we gaan deze adviezen daadwerkelijk uitvoeren en homo's doden'). Maar homo's doden is allang verboden.


...men...
En zelfs als de argumentatie van Balkenende en de zijnen wel geldig zou zijn, dan beginnen de problemen pas. Hoe kan Balkenende ervoor zorgen dat de wet zo geformuleerd wordt dat alleen islamitische haatlectuur wordt verboden, terwijl zijn favoriete haatlectuur, de bijbel, buiten schot blijft? Je zou natuurlijk verschillende wetten voor moslims en christenen kunnen invoeren: "Het is christenen toegestaan om lectuur te verspreiden waarin opgeroepen wordt tot geweld, maar moslims niet". Het voordeel daarvan is dat dit in ieder geval duidelijkheid schept; een groot nadeel is dat het in strijd is met artikel 1 van de Grondwet, dat de overheid verbiedt burgers te discrimineren op grond van hun godsdienst. Hier een poging waarin artikel 1 niet wordt geschonden: "Het is toegestaan om lectuur te verspreiden waarin opgeroepen wordt tot geweld, zolang niemand geinspireerd door die lectuur daadwerkelijk tot geweld over gaat". Maar er is in Nederland nog geen homo met zijn hoofd naar voren van een hoog gebouw gegooid door moslims die zich lieten inspireren door 'de weg van de moslim'. Voorlopig geen reden tot een verbod dus. En het betekent ook dat zodra de eerste eerste gek opstaat die geinspireerd door de bijbel een misdrijf begaat, de bijbel verboden moet worden. Bepaald denkbeeldig is dat niet: in de VS worden regelmatig abortusartsen vermoord door types die zich door de bijbel laten inspireren. Je zou zelfs kunnen betogen dat de bijbel allang verboden had moeten zijn vanwege het geweld waartoe dit boek in het verleden heeft geinspireerd.


...er maar...
Kortom, er is hier een flink probleem. Een zo mogelijk nog groter probleem dan de bijbel wordt gevormd door de koran, die in de discussie vreemd genoeg nauwelijks een rol heeft gespeeld. Oproepen tot geweld zijn ook in de koran te vinden: “dood de ongelovigen waar ge hen maar aantreft”. Ongehoorzame vrouwen komen er wat beter af: die dienen slechts te worden geslagen. Als boeken waarin wordt opgeroepen tot geweld moeten worden verboden vanwege het risico dat ze tot daadwerkelijk geweld inspireren, dan is het eerste boek dat verboden dient te worden de koran. Dit boek is verreweg de belangrijkste inspiratiebron voor gewelddadige moslims. De twee boeken waar nu zo’n ophef over is ontstaan zijn daarbij vergeleken volstrekt onbeduidende verschijnselen. De censors doen hier denken aan de bemanning van een schip die zich druk maakt over een gaatje in de romp waar wat water door heen sijpelt, terwijl ze veinzen het enorme gat een paar meter verderop niet op te merken.


...niet uit...
Zonder precedent is een verbod op de koran niet: in de communistische Sovjet-Unie is dit boek ook een tijd verboden geweest. En daar ligt precies het probleem: de totalitaire aard van de voorgestelde censuurwetgeving zou al te zeer in het oog gaan lopen. Liever maar zwijgen dus over de koran.

Om te voorkomen dat iemand straks een aanklacht gaat indienen tegen de koran en daarmee de censuur in Nederland in z’n hemdje zet, zou een eventueel nieuw in te dienen wet het best als volgt kunnen luiden: “geschriften die oproepen tot geweld zijn verboden, tenzij het geschriften betreft waarvan een verbod het totalitaire karakter van deze wet wat al te zeer in het oog doet lopen". Is de bijbel ook meteen veilig gesteld.

Bart Croughs

Dit artikel verscheen eerder in HP/De Tijd

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl