Besnijdenis

Door Bart Croughs

14 april 2004

NRC Handelsblad trok afgelopen week in het redactioneel commentaar ten strijde tegen vrouwenbesnijdenis.

De jongensbesnijdenis werd daarbij zoals gebruikelijk netjes buiten schot gelaten: "Een vergelijking met de besnijdenis bij jongetjes gaat volstrekt mank", aldus NRC

Bij vrouwen daarentegen acht deze krant zelfs de lichtste ingreep verwerpelijk. "Nederlandse hulpverleners horen niet mee te werken aan een medisch onnodige ingreep. Ook niet aan een tussenoplossing van een lichte 'incisie' die wel is bepleit als alternatief voor de traditionele complete besnijdenis, al kan voor zo'n symbolische ingreep nu net wel een beroep worden gedaan op enige analogie met jongensbesnijdenis".

Hoewel het wegsnijden van de voorhuid bij jongens wel wat verder gaat dan een symbolische ingreep, is jongensbesnijdenis dus niet verwerpelijk, maar een symbolisch ingreep bij meisjes wel.

De NRC-lezer blijft in verwarring achter: als het symbolische sneetje bij meisjes verwerpelijk is, en de analogie met jongensbesnijdenis wordt erkend, waarom dan niet de conclusie getrokken dat jongensbesnijdenis ook verwerpelijk is? Het blijft in duister gehuld.

Hoe nu deze merkwaardige intellectuele acrobatiek te verklaren? Waarom wekt een symbolisch sneetje in het vrouwelijke geslachtsorgaan meer verontwaardiging bij de Hollandse opiniemakers dan het bepaald niet symbolische snijden in het mannelijke geslachtsorgaan?

In de eerste plaats hebben de slachtoffers van mannelijke besnijdenis de pech van het verkeerde geslacht te zijn. Opkomen voor de rechten van mannen, daar is weinig eer aan te behalen. Wie strijdt voor vrouwenrechten is daarentegen een progressieve held. Daar komt bij dat in Nederland het snijden in vrouwelijke geslachtsdelen een islamitische aangelegenheid is, terwijl het snijden in mannelijke geslachtsdelen niet alleen door moslims, maar ook door joden wordt gepraktiseerd.

Kritiek op moslims is tegenwoordig geen echt taboe meer. Afgezien van types als Piet Grijs en Marcel Van Dam neemt niemand een kreet als 'anti-islamisme' serieus. Kritiek op joden is iets heel anders: om daartoe over te gaan moet je bijna wel een verwerpelijke antisemiet zijn.

Kortom, strijden tegen onrecht is een mooie zaak, maar populariteit is ook wat waard.

Bart Croughs

Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl