“The free man will ask neither what his country can do for him nor what he can do for his country.”
Milton Friedman

Verplichte Orgaandonatie?

Door Redactie

4 december 2003

De grote frustratie bij artsen en patiënten over het tekort aan donororganen en de daardoor ontstane wachtlijsten is begrijpelijk, maar is verplichting tot orgaandonatie na het overlijden de oplossing? Zoiets is immers een ernstige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer, zowel van donoren als van hun nabestaanden.

De oplossing is uiteraard veel eenvoudiger. Artsen gaan volledig voorbij aan de grote waarde (materieel en immaterieel) die donororganen vertegenwoordigen, niet alleen voor de patiënten maar ook voor de donoren en hun erfgenamen. Die intrinsieke waarde verhindert, dat donororganen op grote schaal worden weggegeven.

Artsen hebben tot op heden gebruik kunnen maken van donororganen die hen bereidwillig zijn geschonken. Dat betekent echter nog niet dat als te weinig mensen daartoe bereid zijn de overheid dan maar tot wettelijk gesanctioneerde diefstal moet overgaan.

Tenslotte dreigt de persoonlijke integriteit van mensen slechts gerespecteerd te worden als zij uitdrukkelijk bezwaar maken. Doen zij dit, om wat voor reden dan ook, niet dan verklaart de overheid eenzijdig en bij wet het waardevolle stoffelijke overschot tot gemeenschappelijk bezit. Dat is toch zeer onfatsoenlijk? En nergens voor nodig.

Ziekenhuizen horen betrokkenen normaal te compenseren. Als ziekenhuizen hun donororganen gewoon inkopen, net zoals zij hun personeel en apparatuur inkopen, vervolgens hun operaties, inclusief het donororgaan, verkopen aan de patiënten, die op hun beurt de kosten weer kunnen declareren bij hun verzekeraar, dan is het probleem opgelost.

Door de normale marktwaarde voor donororganen te bieden zal niet alleen een veel groter aanbod van donororganen van overledenen ontstaan, bovendien met instemming van de nabestaanden, maar ook zullen veel mensen al bij leven er toe overgaan om een orgaan af te staan. Van schaarste zal geen sprake meer zijn en de ellendige wachtlijsten behoren dan voorgoed tot het verleden.

Mocht het eventueel noodzakelijk zijn om de commerciële markt van donororganen wettelijk te reguleren, dan kan de overheid beter dáár haar energie in steken dan in een wet die iedereen met een normaal besef van mijn en dijn tegen de haren instrijkt en dus zijn doel voorbij schiet.

De Stichting Bezinning Orgaandonatie voert momenteel actie tegen de voorgenomen wetswijziging. Op de website kan men protest aantekenen door een formulier in te vullen. De stichting zal eind 2003 - de tijd dat de wet op de orgaandonatie opnieuw geëvalueerd gaat worden - het resultaat aan de minister van VWS en aan de Tweede Kamer aanbieden.

Gerelateerde links:
- Stichting Bezinning Orgaandonatie
- Bart Croughs: Baas in eigen buik!
- Het Rathenau Instituut Overheidsonderzoekinstituut dat veel over het onderwerp heeft gepubliceerd.
- Stichting Transplantatie Nu De Stichting Transplantatie Nu (STNu!) is een overkoepelende organisatie van vertegenwoordigers van vijf belanghebbende patiëntenverenigingen: de Nederlandse Leverpatiënten Vereniging, de Vereniging Harten Twee, de Nierpatiëntenvereniging LVD, de Nederlandse Cystic Fibrosis Stichting en de Belangenvereniging Longfibrosepatiënten Nederland.

Transhumanisme
- Transhumanistisch e-zine
- Uitgebreide Zweedse transhumanistische site met veel links
- Nederlandse transhumanistische site
- Site van de Nederlandse transhumanisten vereniging
- Extreme life extension
- Libertarisch portal met veel transhumanistische links

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl