Gedachten over het Amerikaanse imperium.....

Door Harry Browne

20 februari 2003

Is het een imperium? Als ik zeg dat Amerika een imperium is geworden kun je er zeker van zijn dat iemand zegt dat ik klets. Maar hoe noem je een regering dat geprobeerd heeft (meestal succesvol) om "regeringswisselingen" af te dwingen in Panama, Grenada, Zuid-Vietnam, Cuba, Guatamala, Chili, Rhodesie, Zuid-Afrika, Irak (in 1963), de Philippijnen, Servie, Afghanistan (twee maal), Iran en verschillende andere landen die me nu niet onmiddellijk te binnen schieten? Hoe noem je een regering die troepen heeft gestationeerd in ongeveer honderd landen in de wereld? Hoe noem je een regering wiens leider zegt dat iedereen volgens zijn regels moet spelen of anders een aanval riskeren?

Amerika de beschermer?
Maar dan zal er iemand zeggen dat " Amerikaanse troepen zijn in het buitenland gestationeerd omdat die landen er om vroegen." Ja, de mensen in het buitenland willen Amerikaanse troepen, net zo graag als dat de Polen Sowjet troepen in Polen hadden. Amerikaanse troepen zitten alleen maar in deze landen omdat regeringen van die landen zijn omgekocht met Uw belastinggeld om deze troepen toe te laten.

Hoe zou U het vinden als er Chinese troepen door Uw stad zouden rondlopen? Of Duitse troepen? Hoe denk je dat Duitsers zich voelen als ze Amerikaanse troepen door hun straten zien lopen, of Koreaanse of Japanse burgers zien dat Amerikaanse soldaten moorden en verkrachten zonder door de plaastelijke autoriteiten te kunnen worden vervolgd?

Wereld regering
Amerika regeert de wereld met geweld.

En dat is ironisch. Omdat, zolang ik me kan herinneren, conservatieven waarschuwen tegen de dreiging van een wereldregering. Maar nu hebben we feitelijk een soort wereldregering, een regering geleid door George Bush en gehandhaafd door de Amerikaanse strijdkrachten, en de meeste conservatieven zijn ervoor.

Onze regering bepaalt volgens welke regels Irak moet leven, en als Irak deze regels overtreedt wordt het gebombardeerd of binnengevallen. Onze regering beslist welke regeringen legitiem zijn, en welke regeringen vervangen moeten worden, welke dictaturen "slecht" zijn en welke "onze partners in de Oorlog tegen Terrorisme".

Noord-Korea
Sommige mensen begrijpen niet waarom onze regering klaar is voor een aanval op Irak, maar Noord Korea, dat toegeeft kernwapens te hebben en de mogelijkheid om deze op Alaska af te vuren, negeert.Het verschil tussen deze landen is eenvoudig: Noord Korea heeft de middelen om ons schade te berokkenen, Irak niet.

In de laatste 50 jaar heeft onze regering vele landen aangevallen. Panama, Grenada, Soedan, Afghanistan, Cuba, Vietnam, Irak en andere. Maar ze heeft nog nooit een land dat de middelen had om Amerika te schaden aangevallen. Rusland, China, Pakistan, India, Noord-Korea, Israel, allemaal hebben ze kernwapens. Daarom nemen we deel aan een "constructieve betrokkenheid" met die landen. Maar Irak? Geen bedreiging, dus daar kunnen we straffeloos bombarderen en binnenvallen.

Terrorisme bestrijden
Na 11 September zeiden sommigen dat we de verantwoordelijken moesten vinden, arresteren en vervolgen. Zij werden uitgelachen omdat ze onrealistisch zouden zijn. alleen door Afghanistan te bombarderen en te verwoesten zouden we zeker zijn dat we Bin-laden en Al-Qaida te pakken zouden krijgen, en onze president beloofde ons dat ze voor de rechter zouden komen.

Nu is het een jaar later en Osama bin laden is noch gevangen, noch gedood. Al Qaida bestaat nog volop, is er nu iemand bezorgd? Natuurlijk niet. Onze aandacht is gevestigd op Irak, hoewel er geen bewijs is dat Irak iets heeft te maken met al Qaida, en een hoop bewijs dat zij vijanden van elkaar zijn. Eigenlijk is Osama bin laden niet langer belangrijk meer.

Dit maakt niet veel uit als je denkt dat het doel het beeindigen van terreur is. Maar het maakt veel uit als het doel het demonstreren van de kracht van het imperium is om te intimideren.

Waarom haten ze ons?
Het afgelopen jaar hebben we keer op keer gehoord dat moslims en anderen op deze wereld ons haten vanwege onze vrijheid en welvaart. Als dat waar is hebben de terroristen gewonnen, omdat we in hoog tempo onze vrijheden inleveren, en het verlies van deze vrijheden is ook het verlies om welvaart te bereiken. Maar eigenlijk zijn het alleen Amerikanen die zeggen dat onze vrijheid en welvaart de redenen zijn dat vreemdelingen ons haten. Als je het aan vreemdelingen vraagt maken ze duidelijk dat het Amerika's buitenlandse machtspolitiek is wat ze haten.

Vrijheid en veiligheid.
Ons is verteld dat we wat vrijheid moeten inleveren om meer veiligheid te krijgen. Dit is onjuist. Het grootste gedeelte van onze geschiedenis hebben Amerikanen zowel vrijheid als veiligheid tegen buitenlandse dreigingen genoten. Maar, zoals Tim O'Brien duidelijk maakte, wanneer het mogelijk is om zowel vrijheid als veiligheid te genieten, kun je ook geen imperium hebben. Toen de Amerikaanse regering besloot de wereld te regeren werden Amerikanen gedwongen te kiezen tussen vrijheid en veiligheid, omdat je ze nu eenmaal niet alledrie kunt hebben. Wanneer er een imperium is moeten of vrijheid, of veiligheid plaatsmaken. Het meest waarschijnlijk is dat we zowel vrijheid als veiligheid verliezen. We verliezen onze vrijheden, maar onschuldige Amerikanen zullen doelwit blijven van terreur vanwege onze regeringsdaden overzee.

Haat hegens Amerika?
Steeds als ik over deze onderwerpen schrijf krijg ik emails waarin ik beschuldigd wordt dat ik Amerika haat, of de schuld in de eerste plaats bij Amerika leg. Het tegendeel is waar. Ik hou van Amerika, en ik kan niet langs de kant blijven staan terwijl het land van vrede en vrijheid wordt verwoest. Ik hou van het Amerika van de Grondwet en de beperkte regering, niet het Amerika van de "Patriot Act" en het Orwelliaanse ministerie van Binnenlandse veiligheid.

Ik hou van het Amerika dat volgens Washington en Jefferson ver weg moest blijven van het eeuwenlange gekonkel in Europa en Azie, terwijl we vreedzaam handel drijven met mensen over de gehele wereld. Niet het Amerika dat troepen heeft in meer dan honderd landen terwijl onze regering ons verbiedt om vreedzaam handel te drijven met tientallen landen.

In het kort: Ik wil mijn land terug.

Gerelateerde links:
- De voordelen van non-interventie
- Engelse origineel op WorldDaily.Net
- Andere artikelen van Harry Browne
- Cato: The U.S. Military: Overextended Overseas

Over de auteur

Harry Browne (1933-2006) was een Amerikaanse libertarische schrijver, politicus, and vrije markt investeringsanalist.

Als voormalig presidentskandidaat voor de Libertarian Party (in 1996 en 2000) had Harry Browne flink wat ervaring opgedaan in de politiek, en daarnaast als publiek spreker en schrijver. In talloze artikelen en boeken deelde hij zijn opgedane wijsheid.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl