Dwangvoeding

Door Hans Bennink

7 november 2002

Accijns is een beetje aparte belasting. De overheid gebruikt haar namelijk als financiële dwangmaatregel bij het bereiken van haar progressief nirvana: 'De Maakbare Samenleving'. Als straf voor het verbruik van een luxe goed maakt de overheid dat product opzettelijk duurder zodat de burger het door de overheid gewenste gedrag gaat vertonen. Het geld van de accijns wordt voor een deel dan weer gebruikt om de burger van zijn dwaling af te brengen en actief aan te sporen tot wenselijker gedrag.

Het is knap vervelend, maar de meeste dingen die wij lekker vinden zijn in zekere mate slecht voor de gezondheid. En de overheid ziet dan ook met lede ogen toe hoe mensen er maar op los leven door te roken, te drinken en door drugs te gebruiken. In het laatste geval vindt de overheid het gebruik zo slecht dat ze het zelfs strafbaar heeft gemaakt. Wie niet horen wil moet immers maar voelen.

Roken mag ook niet, dus is het vanaf vandaag gedaan met tabaksreclame. Het feit dat de tabaksfabrikant een geheel legaal product levert doet daar niets aan af. Maar ook de roker zelf dient te worden betutteld. Enorme waarschuwingen op pakjes sigaretten voorspellen hel en verdoemenis voor de gebruiker ervan. Stel je namelijk toch eens voor dat er nog iemand zou denken dat roken goed voor de mens zou zijn!

Ook Suiker en frisdrank ontkomen niet aan de toorn van de overheid. We mochten namelijk eens te dik worden. Maar helaas faalt de staat en blijkt Nederland uit te groeien tot een van de dikste volkjes van de Westerse wereld. Tja, en dat kan -en mag- natuurlijk niet. Gelukkig heeft de Gezondheidsraad een onderzoeker van het Rode Evangelie bereid gevonden het antwoord hierop onder woorden te brengen: hef accijns op Fast Food!

Het klinkt als een slechte grap, maar dit wordt serieus het advies van de Gezondheidsraad aan de Regering. De patat moet dus duurder en de kroketteneter zal de broekriem moeten gaan aantrekken wil deze dit maatschappelijk ongewenst gedrag blijven vertonen.

Ironisch genoeg zal dit met name de lage inkomensgroepen treffen omdat deze minder geld heeft om 'goede' producten te kunnen kopen. Maar ook dit zal niemand ervan weerhouden om te kiezen voor 'lekker', net zoals je rokers niet van het roken en automobilisten niet van de weg kunt houden. Kortom, het is dus gewoon weer een truc om de lasten voor de burger te kunnen verzwaren.

Hans Bennink

Over de auteur

Hans Bennink (1969) is van beroep internetprovider en is daar sinds 1996 professioneel mee bezig na een studie International Business aan de HEAO.

Uit zijn pennevruchten -die vaak op de actualiteit inspelen- komt zijn streven naar een vrijere maatschappij tot uiting. Het is daarbij zijn overtuiging dat uit het kunnen maken van keuzes de verrijking en verdieping van de mens tot haar volste wasdom kunnen komen.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl