Nette Marokkaan, meer kans op een baan!

Door Redactie

2 november 2002

Geen daden maar woorden! Onder het motto "Problemen zitten tussen de oren" is de gemeente Den Haag begonnen met een positivo campagne die met name autochtonen ervan moet overtuigen dat Marokkanen tof zijn. Dit alles op initiatief van een Tilburgs 'communicatiebureau' dat ook andere gemeenten zo ver heeft gekregen mee te doen.

Al met al een begrijpelijke reactie op de recentelijke onrust als men bedenkt welke andere keuzen er open staan. Men zou bijvoorbeeld de criminaliteit kunnen bestrijden (van de jongeren in jeugdgevangenissen is 40% van Marokkaanse afkomst en meer dan 70% allochtoon). Maar criminaliteitsbestrijding kost geld en tijd. Bovendien weten overheidsdienaren heus wel hoe moeilijk het is, ze zitten met het handen in het haar over de vraag hoe dit probleem opgelost moet worden. Binnen het politiek correcte kader waarbinnen men moet opereren bestaan er niet veel opties. En zeker geen werkende opties. Bovendien zitten bestuurders vaak niet op hun plek vanwege hun taboedoorbrekende moed maar vanwege hun conformisme. Stellen dat het wel meevalt is voor de korte (ambts)termijn een aanlokkelijke oplossing, hopend dat de bui weer snel overwaait. Talk is cheap tenslotte.

Voor wie gelooft in het heil van overheidsbetutteling zou het beter zijn de campagne te richten op de Marokkaanse gemeenschap. Men zou ook de overheidsfolders in het Turks en Arabisch kunnen afschaffen om zo allochtonen te motiveren Nederlands te leren. Maar men meent waarschijnlijk dat campagnes met "Meer kans op een baan als nette Marokkaan" of "Een Nederlander heeft ook gevoelens" weinig Marokkaanse jongeren het rechte pad op zal brengen en verwacht meer heil van het inpraten op de discriminerende geesten van goedgelovige Nederlanders.

Zoveel kunnen gemeentelijke bestuurders overigens niet doen, als ze al zouden willen. Veel beleid wordt bepaald in Den Haag of Brussel en kan men op lokaal niveau alleen maar een beetje opereren in de smalle marge. Steden mogen bijvoorbeeld geen discriminatie toepassen bij het toelaten van nieuwe bewoners, iets wat uiteraard een dramatische vermindering van de plaatselijke criminaliteit tot gevolg zou hebben. Onder het bezielende EU motto "One size fits all" mogen volgens Brussel 300 miljoen Europeanen dat niet. Bovendien worden wethouders, partijen en ministers aangesteld voor een beperkte tijd en hebben de neiging zich als huurder te gedragen en niet als eigenaar. Met als gevolg dat hun belang voornamelijk bestaat uit het uitzitten van de ambtstermijn en het gemeente cq landssbelang naar de achtergrond wordt gedrukt. Korte termijn oplossingen winnen het dus van lange termijn oplossingen. Hun probleem is voornamelijk: hoe kan ik de tijd van mijzelf (en dat van de partij, het college of de regering ) ongeschonden uitzitten. Het is zo logisch dat je het ze bijna niet kunt verwijten.

De benadering om het imagoprobleem op deze manier aan te pakken zou onze regering kunnen inspireren om ook problemen in andere sectoren te lijf te gaan. Voor de zorgsector met haar wachtlijsten, steeds hogere prijzen en verminderende kwaliteit zou men bijvoorbeeld een campagne in het leven kunnen roepen onder de leuze "Onthaasting is gezond, onze wachtenlijsten helpen" of "Werken in de psychiatrie is zo gek nog niet". Veel kritiek op de centralistische gezondheidszorg zal zo natuurlijk snel verstommen. Voor het onderwijs bieden spreuken als "Alleen een halve zool gaat naar een witte school" uitkomst om de irrationele negatieve sentimenten te keren.

U merkt wel: newspeak, de vorm van Orwelliaanse overheidspropaganda waarbij een volledige omkering van betekenissen centraal staat, is springlevend. In "1984", het boek van Orwell (die na de oorlog van het communisme genas) waarin hij een totalitaire socialistische overheid beschrijft, propageert Big Brother leuzen als "Oorlog is vrede", "Vrijheid is slavernij", en "Onwetendheid is kracht". In het sociaal-democratische Nederland wordt burgers verteld over de heilzame werking van een multiculturele samenleving. "Multicultureel is niet crimineel" en "Hoe leuk zijn Marokkanen?". Hoe groter de problemen hoe meer onzin de overheid verkondigt. Wat zou dat kunnen betekenen voor de toekomst? Misschien Postbus 51 spotjes waarin bevolkingsgroepen met een problematisch imago opeeens als trendy worden geportretteerd: "Meid, heb jij nog geen Marokkaan in huis!? Nou kennissen van mij hebben er wel een en zijn er zéér over te spreken".

Het Algemeen Dagblad bericht ook over deze kwestie.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl