Hitler? Stalin!

Door Bart Croughs

9 oktober 2002

Er is na de moord op Fortuyn veel kritiek losgebarsten op de gewoonte van progressief Nederland om mensen die niet links genoeg zijn met het nazi-regime in verband te brengen.

In de maanden na de moord waren verwijzingen naar Hitler en Anne Frank schaars, maar aan die periode is inmiddels een eind gekomen.

Elsbeth Etty verdedigde in haar Abel Herzberglezing het aanroepen van Anne Frank door Thom de Graaf; Piet Grijs vergeleek Nawijn met Seyss-Inquart; Francisco van Jole was minder geinspireerd, en greep Nawijn’s optreden aan om Anne Frank weer van stal te halen; en Paul de Leeuw liet afgelopen week een foto van professor Smalhout langzaam in Hitler's portret veranderen (Smalhout is columnist voor de Telegraaf, vandaar).

Op zich is deze onwil om afscheid te nemen van het gebruik de tegenstander te nazificeren wel begrijpelijk: hoe armoedig een dergelijke manier van argumenteren ook is, het is beter dan niets. Waarom vrijwillig afstand doen van je sterkste wapen als er verder niets tegenover staat?

De kunst is dus om ervoor te zorgen dat er iets tegenover staat. LPF-ers en aanverwante foute figuren moeten de progressief iets te bieden hebben dat als ruilmiddel kan dienen. Hoe? Eenvoudig. In plaats van te sputteren dat je heus geen nazi bent, betaal je als rechtse rakker de progressief voortaan eenvoudig met gelijke munt: scheldt hem uit voor communist.

Elke keer wanneer een progressief woorden als 'gelijkheid' of 'solidariteit' in de mond neemt, of kritiek spuit op het kapitalisme, zeg dan: "we weten allemaal waar dit soort taal toe leidt: tot de concentratiekampen van Stalin en Mao. Dat nooit meer!"

Het communistisch manifest kan hierbij goede diensten bewijzen: Marx en Engels pleiten hierin voor progressieve stokpaardjes als gratis (d.w.z. door de belastingbetaler betaald) onderwijs voor alle kinderen; sterk progressieve belastingen; het centraliseren van transportmiddelen in de handen van de staat, enzovoorts.

En zelfs de nazi's kunnen worden ingezet om het progressieve denken verdacht te maken: Hitler was een fanatiek milieu-activist.

Maken progressieven bezwaar tegen deze handelswijze, dan weten ze hoe ze er een eind aan kunnen maken.

Bart Croughs

Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd



Naschrift redactie Meervrijheid
Enkele dagen na de publicatie van deze column pakte een onbekend persoon de hint van Bart Croughs op en maakte deze "poster". De tekst in kleine letters is duidelijk geïnspireerd door de woorden van Bart. Klik op de afbeelding voor een vergroting.

Bart Croughs brengt lezers van zijn schrijfsels wel eens vaker op ideeën. Zo pleitte hij eerder voor het overgieten van reactionaire daden met een progressief sausje: Alle illegalen onmiddelijk uit Nederland verwijderen (reactionair beleid) om zo te voorkomen dat ze door de Nederlandse werkgevers verder worden uitgebuit (progressief sausje). Een week na publicatie van die column werden de uitzettingsactiviteiten van minister Nawijn inderdaad voorzien van een datzelfde sausje.

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl