Politiek links en democratie

Door Redactie

19 september 2002

De linker kant van het politieke spectrum mag zich graag uitspreken ten gunste van democratie. De stem van de meerderheid van het volk vindt men ogenschijnlijk erg belangrijk. Maar hoe ver reikt eigenlijk hun geloof erin? Gezien hun twijfelachtige acties niet zo heel ver.

Als Jörg Haider in Oostenrijk democratisch gekozen wordt staat heel de EU op haar achterste poten. De Paarse regering ging er toen mee accoord dat Oostenrijk een tijd diplomatiek geboycot werd. Overigens wilde de VVD (waar staat die D eigenlijk voor?) zich ook distantiëren van de FPÖ en ze uit de liberale internationale werken.

Maar ook buiten de gewone politiek zijn er acties van linkse individuen en groeperingen waarvan het parlementaire karakter laag te noemen is. Gisteren sloop een actievoerder van Greenpeace de vergaderzaal van de Tweede Kamer binnen. In april 2002 bezetten SP leden een villa in Hilversum die bedoeld was voor asielzoekers maar opgekocht werd door rijke buurtbewoners. Recentelijk blokkeerden SP-ers, waaronder Tweede Kamerlid Krista van Velzen, de kerncentrale in Borssele. Waarom krijgen deze mensen niet een schadeclaim en boete aan hun broek? Normale burgers krijgen dat meestal wel als ze iets onwettelijks doen zoals veel autorijders hebben gemerkt als ze ietjes te hard rijden. En dit zijn dan nog de vriendelijke acties. Helaas blijft het daar niet bij. Voor anderen heiligt het doel vrijwel alle middelen.

Extreem links heeft acties op haar naam staan waarvan de bruinhemden in de dertiger jaren nog wat van haddden kunnen leren. Nertsfokkerijen openbreken, bommetje plaatsen, taartjes gooien, intimidatie plegen, Makro verstigingen inbrand steken, vernielingen plegen op Shellstations et cetera. De lijst is eindeloos. En denk niet dat men zich schaamt voor de acties. Op de Aktielijst van het Dieren Bevrijdings Front wordt bijna trots op het internet getoond. Opvallend ook dat parlementariers als Willem Duyvendak van Groenlinks (voorheen Milieudefensie) vroeger illegale acties bepaald niet schuwden. En Duyvendak was niet de enige parlementarier. Maar dat was allemaal niet genoeg voor zelfs maar een klein relletje. Terwijl de bobsleeërer Arend Glas, die voorheen lid was van de CP'86, een hele rel veroorzaakte (het NOS Journaal berichtte er zelfs uitgebreid over) en bijna niet mocht afreizen naar de Olympische Winterspelen in Salt Lake City.

Zoals het er naar uitziet is democratie een prachtig ideaal voor veel linkse mensen maar als het niet tot de gewenste resultaten leidt is buitenparlementaire actie al snel gerechtvaardigd. Het volk mag dan spreken als het maar wel de juiste dingen zegt. Op die manier is geweld altijd eenvoudig te rechtvaardigen. Als men zo weinig respect heeft in het instituut waarbinnen men zogenaamd wil opereren, hoeveel respect zal men dan betrachten wanneer men aan de macht is en aan daaraan vast gaat klampen?

Eerder berichtte Meervrijheid als over de linkse terreur zoals beschreven door Pim Fortuyn.
Linkse "geweldloosheid" tijdens de actie bij het BPRC
Ter verdediging van Arend Glas

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl