“The greatest scientists in history are great precisely because they broke with the consensus. There is no such thing as consensus science. If it's consensus, it isn't science. If it's science, it isn't consensus. Period.”
Michael Crichton

De illusie van invloed: 10 redenen waarom democratie faalt

Door Frank Karsten

26 juli 2016

Democratie is naar verluidt het best denkbare systeem en wordt gelijkgesteld aan vrede, vrijheid en welvaart.

Maar waarom zuchten veel Westerse democratieën dan onder hoge schulden, werkloosheid, economische stagnatie en maatschappelijke spanningen? 10 redenen waarom democratie niet brengt wat het zou moeten.

1. Korte-termijn handelen is ingebouwd

Gekozen politici zijn slechts enkele jaren aan de macht. Dus ze weten dat als ze teveel uitgeven, de belastingen verhogen of nog meer geld printen of lenen zij zelf de tijdelijke voordelen ervaren. Maar hun opvolgers krijgen de lange-termijn nadelen op hun bord, mogelijk zelfs hun politieke tegenstanders. Helaas hebben ook zij de neiging de problemen voor zich uit te schuiven, want zij ervaren dezelfde perverse prikkels.

Politici gedragen zich daardoor als slordige huurders in plaats van verantwoordelijke eigenaren. Ze blijken dan ook niet in staat, of zijn waarschijnlijk niet geïnteresseerd, om onze grenzen, veiligheid, autonomie, economie of financiën voor de lange termijn te beschermen, in tegenstelling uiteraard tot hun retoriek. Ze vegen problemen onder het tapijt, bagatelliseren ze, kopen ze af met extra uitgaven, of bestrijden ze met nog meer geboden en verboden.

image09

2. Het is niet politiek neutraal

Je zou denken, met democratie kan het alle kanten op, links, rechts, liberaal, socialistisch of conservatief. Maar democratie is in essentie collectivistisch. Het is het idee dat we in principe alles collectief zouden kunnen beslissen (en in toenemende mate doen) en dat de uitkomst van dat proces door elk individu moet worden gevolgd, ook zij die ertegen waren. 

In een democratie is een persoon dus ondergeschikt aan de wensen van het collectief. Geen wonder dus dat alle partijen collectivistisch zijn, en dat zelfs de VVD een partijprogramma heeft waarvoor de vroegere SDAP zich niet zou hoeven schamen.

voting-kill-bob

3. Het is totalitair

Het probleem met democratie is dat er geen fundamentele limiet is waarover de meerderheid, ofwel de staat, mag beslissen. Of het nou gaat over de inrichting van kantoren (arbeidswetten), vloeren in restaurants, lonen, gezondheidszorg, onderwijs, gratis plastic tasjes in winkels, frisdranken in grote flessen, roken in je auto, democratieën hebben er wetten voor. 

Democratie staat de overheid toe onze levens tot op detailniveau te reguleren, te controleren, en te sturen. Uiteraard met het excuus dat het beter voor ons is. Wie niet gehoorzaamt wacht een boete of gevangenisstraf. Geen geld, eigendom of individuele vrijheid is veilig voor de democratische staat, en grondwetten zijn een papieren tijger die blijkbaar weinig helpen om ze te beschermen.

democracy-rising-taxes

4. Het is een gigantische herverdelingsmachine

In een democratie probeert iedereen te leven op andermans kosten, en dat mag gewoon. Via de stembus trachten mensen hun persoonlijke wensen en doelen op de gemeenschappelijke rekening te zetten. Politici spelen graag in op dit verlangen. Expliciet of impliciet zeggen ze ""Stem op mij, en ik zal andermans geld en rechten afpakken ten gunste van jou". 

Deze herverdeling gaat niet per se van de rijken naar de armen. Hij gaat altijd van de machteloze, productieve of verantwoordelijke mensen naar de machtigen, de werkschuwen of de onverantwoordelijken.

election-cycle

5. Het leidt tot moreel verval

Deze democratische herverdelingsmachine, en in het bijzonder de verzorgingsstaat, straft succesvolle mensen door hogere belastingen en geeft het aan mensen die in de problemen zijn gekomen. Maar helaas, wat je belast daar krijg je minder van en wat je subsidieert daar krijg je meer van. 

De herverdelingsmachine stimuleert daardoor hedonisme, luiheid, anti-sociaal gedrag, onverantwoordelijkheid en ontmoedigt goede eigenschappen. Het verzwakt familieverbanden en gemeenschapszin en vervangt waarden als zelfredzaamheid door slachtofferschap en afhankelijkheid. In een vrije samenleving (dus zonder gedwongen herverdeling) moet een individu zich namelijk sociaal, verantwoordelijk en eerlijk gedragen, anders verliest het de steun van familie, vrienden, buren en collega's. 

Maar mensen die zich volhangen met piercings en daardoor geen baan kunnen vinden, ouders die hun kinderen slecht opvoeden, of asociale bewoners die overlast veroorzaken worden door onze verzorgingsstaat geholpen met hulpverleners, subsidies en uitkeringen. De organisaties binnen de verzorgingsstaat geven niet hun eigen geld uit maar dat van anderen, daarom hebben ze helaas baat bij méér, niet minder ‘klanten’. 

no-one-is-hiring

6. Het gaat niet over minderheidsrechten

Vaak wordt gedacht dat een van de principes van democratie is dat het de rechten van minderheden beschermt. Maar dat is onjuist want democratie gaat over meerderheidsrechten. Het basisprincipe van democratie is dat de meerderheid beslist. De meerderheid heeft wél het recht rechten (of vaak juist privileges) te verlenen aan minderheden, maar dit is onderworpen aan modegrillen, niet moraliteit. Groepen die luid schreeuwen, intimideren of zelfs agressief zijn kunnen meestal meer rechten of privileges krijgen, soms zelfs ten nadele van de rechten van de meerderheid. 

Rokers bijvoorbeeld genoten ooit veel bescherming, nu niet meer. Homo's genoten vroeger weinig bescherming, nu veel. Rijken en ondernemers zijn daarentegen altijd al een minderheid met weinig rechten. Individuele vrijheid, niet democratie, gaat over rechten voor minderheden, want het individu is de kleinste minderheid.

 democracy-minority-rights

7. Het beschermt de machthebbers tegen het volk

Democratie beschermt niet het volk tegen de machthebbers, maar andersom. Onze gekozen politici kunnen verwoestende oorlogen starten onder valse voorwendselen, verkiezingsbeloften breken, geld printen tot er geen bomen meer staan, ze eindigen daarmee echter nooit in de cel. Hun excuus is dat dat de uitkomst was van het democratische proces en dat dit hun interpretatie was. 

Als ze 5000 euro belastinggeld besteden aan zichzelf lopen ze gevaar maar ze kunnen gerust vijf miljard verkwisten aan een megalomaan project . Het ergste dat een falende regering kan overkomen is dat je er niet meer op stemt, maar de keuze voor de burger is heel beperkt en op een ander stemmen heeft alleen effect als je de meerderheid mee kan krijgen. Democratie is een slecht middel om de macht te controleren, te sturen of te beperken. Geen wonder dus dat de democratische staten voortdurend groeien in geld en macht.

democracy-protects-the-rulers

8. Het maakt moreel wat immoreel is

Als iemand een ander berooft op straat dan vindt iedereen dat immoreel. Maar wonderwel wordt soortgelijke roof tot sociale rechtvaardigheid bestempeld wanneer 51% van de kiezers ditzelfde doet via de stembus. 'Meerderheid' is echter niet hetzelfde als 'rechtvaardigheid' of ‘moraliteit’. 

Moraal wordt bepaald door principes over goed en kwaad, niet aantallen. Als 99% van de mensen homoseksualiteit verkeerd vindt moet het nog steeds worden toegestaan. Als 99% vindt dat iemand bestolen moet worden is het nog steeds diefstal.


vote-and-take

9. Stemmen heeft geen zin

‘Stemmers zijn de nuttige idioten van de democratie’ zou Lenin gezegd kunnen hebben. Gaan stemmen is namelijk verkwiste moeite en geeft bovendien de onjuiste indruk dat de machthebbers rechtmatig zijn. In een grote verkiezing heb je meer kans dat je een verkeersongeluk krijgt op weg naar het stemlokaal dan dat je stem invloed heeft op de verkiezingsuitslag. 

En mocht je stem toevallig het verschil maken in een zetel meer of minder, dan nog heeft het waarschijnlijk geen invloed op het beleid. Bovendien kunnen politici straffeloos beloften breken. Stemmen is ongeveer zo effectief als het aanmoedigen van je favoriete team tijdens een WK voetbalwedstrijd.


voting-no-impact

10. Het leidt tot oligarchie

Kunnen kiezen uit slechts een partij zoals in Noord-Korea is dictatuur. Maar kunnen kiezen uit slechts twee partijen, zoals in de V.S., wordt gezien als vrijheid. Een enkele stem maakt al weinig verschil maar een stem voor een kleine partij zorgt dat deze nog minder weegt. 

Daarom stemmen mensen vaak strategisch. Ze kiezen niet voor de partij van hun voorkeur maar op de minst slechte grote partij, een partij die tenminste reële kans maakt aan de macht te komen. 

Dit leidt meestal tot twee of drie grote partijen die een soort van oligarchie vormen. Voor politieke nieuwkomers is het erg moeilijk gebleken om dat te doorbreken, ongeacht een eventuele kiesdrempel.

De keuze is reuze Nog niet overtuigd? Lees hier dan de volgende 10 redenen.

Over De Democratie Voorbij

de-democratie-voorbijWaarom democratie niet leidt tot solidariteit, welvaart en vrijheid maar tot onvrede, verspilling en een tirannieke overheid.

Slechts € 10,95. 

Over de auteur

Frank Karsten is oprichter van de Stichting Meervrijheid en hoofdredacteur van de bijbehorende website.

Hij startte met MeerVrijheid omdat hij vond dat de maatschappelijke discussies in een nauwe marge werden gevoerd. Zijn doel was om met Meervrijheid een ruimere discussie te creëren, met meer nadruk op vrijheidsideeën.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl