“Inflatie is de enige vorm van belasting die opgelegd kan worden zonder wetgeving.”
Milton Friedman

Een nieuw pact is geen pact

Door Molinari

9 mei 2010

Griekenland heeft Europa op de knieën.

De Eurolanden komen met allerlei stoere uitspraken. Er wordt allerlei krachttaal gebruikt om daadkracht uit te stralen. Maar de uitspraken zijn tegenstrijdig en het voorgestelde beleid onhoudbaar. Het enige doel van deze uitspraken lijkt daarom om rust te krijgen op de financiële markten.

Zo wordt beloofd dat overtreders in de toekomst allerlei maatregelen kunnen verwachten. Zo kan de EU bijvoorbeeld de subsidiestroom stopzetten. Dat klinkt allemaal aardig maar de situatie is al teveel uit de hand gelopen. Een stop van de subsidies bij landen die in de problemen zitten zullen de problemen vergeren. En deze problemen kunnen hun weerslag hebben op de rest van de eurolanden.

De macht van Griekenland in de onderhandelingen wordt onderschat.
Is het bijvoorbeeld een optie dat Griekenland geen subsidie meer krijgt? Dat is toch de grootste overtreder? Maar het lijkt me toch onmogelijk dat Griekenland dergelijke kosten kan opbrengen. De Griekse economie staat op instorten en het is dus uitgesloten dat er dergelijke financiële maatregelen worden genomen. En als de grootste boosdoener straffeloos weg kan lopen dan is het pact effectief ten einde. De uitspraken over een harde aanpak zijn slechts retoriek.

De positie van Griekenland wordt neergezet alsof ze de underdog zijn in de onderhandelingen. De macht van Griekenland wordt daarmee onderschat. Griekenland kan de Eurozone op de knieën krijgen. En dat betekent dat de Grieken wat te vertellen hebben.

Wat als Griekenland zegt niet van plan zijn te bezuinigen?
Tot een paar dagen terug dacht ik nog dat de bonden in Griekenland hun hand overspeelden. En ik vind het nog steeds onverstandig dat ze niet inbinden. Maar nu besef ik dat hun onderhandelingspositie sterker is dan ik eerder dacht. In een economie die op zijn kont ligt heeft een vakbond normaal gesproken weinig in te brengen. Maar de Eurozone heeft de Grieken nodig.

Er wordt tegen de Grieken gezegd dat ze dit geld alleen krijgen als ze zich nu netjes gedragen. Maar wat als de Grieken zeggen dat ze niet van plan zijn om te bezuinigen? De andere Eurolanden kunnen dan wel stoer zeggen dat ze dan ook geen geld geven. Maar wat gebeurt er dan? Kan de Eurozone zich wel een instortende Griekenland veroorloven?

Landen die er een zooitje van maken worden volgens de Eurolanden hard aangepakt, maar tegelijkertijd krijgen ze een spaarpotje om ze uit die problemen te halen.
Daarbij komt nu dat de eurolanden graag een fonds willen voor noodhulp aan landen die geen geld meer kunnen lenen. Maar dit is volledig tegenstrijdig met de intentie om landen harder aan te pakken die er een zooitje van maken. Het noodfonds redt de landen die hoge schulden en financieringstekorten hebben, want dat zijn precies de landen die moeite hebben om geld te lenen.

De eurolanden spreken nu dus de intentie uit om landen die er een zooitje van maken hard aan te pakken. Maar als je daardoor in de problemen komt dat is er een spaarpotje voor je om je uit de problemen te halen. En dat is dus tegenstrijdig. Het lijkt er dus op dat er alleen maar wat geroepen wordt om de financiële markten tot bedaren te brengen.

Over de auteur

Molinari is een alias refererend naar Gustave de Molinari, een Belgische econoom uit de 19de eeuw.

De Molinari was een van de eerste economen die voorstander was van de privatisering van politie- en defensietaken.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl