“I would like to be a zero-government libertarian.”
Milton Friedman

Pennywise and poundfoolish

Door Redactie

25 juli 2002

De zaak Bijlhout houdt de gemoederen al weer enkele dagen bezig. De voormalig staatssecretaris (of misschien beter staatssecretaresse) krijgt voor haar 7-urige dienstverband een wachtgeldregeling ten bedrage van 150.000 euro. Da's inderdaad heel veel geld maar opvallend is dat men zich hierover druk maakt en over andere geldverspilling niet. Over de honderden miljoenen, zo niet miljarden euros die ministeries verspillen aan projecten waar vervolgens niets of vrijwel niets uitkomt wordt helaas veel minder geklaagd. Een belangrijke reden is natuurlijk dat burgers daar helemaal niets van weten. En de overheid zal het zeker niet aan de grote klok hangen.

Ook is het vreemd dat burgers klagen over sommige bestuurders die een klein gebrek aan financiële integriteit tonen. Zo liet Harry Groen, voormalig VVD wethouder economische zaken in Amsterdam, zijn vrouw op kosten van de gemeente meereizen. In totaal bedroeg het enkele duizenden guldens. Een rel was het gevolg waarna Groen de gemeente in mei 2000 vaarwel zei. Hij werd door iedereen, vriend en vijand, als een uitstekend bestuurder gezien die veel goeds had gedaan voor de stad. Het is vreemd dat iemand het veld moet ruimen voor enkele duizenden guldens maar de stad waarschijnlijk miljoenen heeft opgebracht. Je vraagt je af hoe het prioriteitenlijstje er uit ziet bij de gemeente.

Aan de andere kant heb je politici als Wim Kok. Een buitengewoon integer bestuurder die naar het schijnt geen dubbeltje in eigen zak heeft gestoken. De man woont ten slotte in een rijtjeshuis. Maar Kok liet het sociale verkeer verloederen en was uitermate kwistig met honderden miljarden euro's. Kok was dan ook, zoals de Engelsen zeggen, pennywise and poundfoolish . En de burgers met hem die hem niet alle verkwisting onder de neus wrijven.

Het zou beter zijn geweest voor het land als Kok 1 miljard euro in eigen zak had gestoken en 100 miljard had bespaard op overheidsuitgaven. Een weinig integere actie die zeer ten goede zou zijn gekomen aan Nederland. En aan Wim Kok, die dan eindelijk een fatsoenlijk landhuis zou kunnen betreden passend bij zijn functie.

De les die dus geldt voor alle bestuurders, je mag miljarden verspillen aan overheidsprojecten als je dat maar heel integer doet en geen eurocent in eigen zak steekt. En het blijkt dat deze les ter harte wordt genomen, er worden inderdaad miljarden verspild. De econoom Milton Friedman geschreef de vier manieren om geld uit te geven en maakt deze verkwisting wat inzichtelijker.


Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl