Het recht om te discrimineren

Door Redactie

10 juli 2002

Gisteren was het op het NOS Journaal te zien en vandaag valt het te lezen in de Volkskrant. In Wapenveld, provincie Gelderland, heeft het COA een asielzoekerscentrum gevestigd. Sommige winkeliers zijn van mening dat de bewoners een verhoogde kans maken naast asielzoeker ook winkeldief te zijn.

Een slijterij had daarom als maatregel bedacht slechts 1 asielzoeker per keer binnen te laten in de winkel. Ook een fotowinkel raakte naar eigen zeggen 2 camera's kwijt (waarschijnlijk geen beveiligingscamera's) toen een asielzoeker vergat te betalen. Het COA vreest toenemende stigmatisering - een van de belangrijkste woorden uit het Rode Woordenboekje. Ongetwijfeld wordt ook een toenemende tweedeling gevreesd, waarbij ook een escalatie van de situatie niet denkbeeldig is.

De winkeliers moeten natuurlijk gewoon het recht krijgen te discrimineren. Niet omdat asielzoekers dieven zouden zijn maar omdat iedere eigenaar van een pand of perceel zelf zou mogen bepalen wie hij wel of niet toelaat om welke reden dan ook. Net zoals dat min of meer voor huiseigenaren geldt. Inderdaad, artikel 137c van de wet dient zo snel mogelijk te worden afgeschaft. Discriminatie is geen daad van geweld en dient dus toegestaan te worden. Zelfs wanneer Jezus nog zou leven dan zou een (winkel)eigenaar volledig gerechtigd moeten zijn Hem te weigeren op grond van wat dan ook. De kleur van Zijn sandalen, Zijn gezicht dat de winkelier niet aanstaat, of Zijn religie. Elke handeling of transactie tussen twee personen (b.v. winkelier en asielzoeker) dient te geschieden met wederzijdse instemming. Wanneer de overheid één of beide partijen dwingt wel of juist geen transactie te doen plaatsvinden is er juist wel sprake van geweld. Door de overheid geinitieerd. Dat de overheid gekozen is door de meerderheid van stemmers vormt geen enkele rechtvaardiging voor dit geweld.

Meer over het recht om te discrimineren vindt u hier

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl