Tegen 'Net Neutrality'

Door The One Minute Case

11 augustus 2008

Waarom het reguleren van het internetverkeer gevaarlijk en immoreel is.

Laten we ons het internet voorstellen als een reeks van buizen die met elkaar verbonden zijn door middel van schakelstations. De breedte van een buis (bandbreedte) bepaalt het volume van de boodschappen (pakketjes) die er doorheen gestuurd kunnen worden. Pakketjes die bij een schakelstation aankomen, moeten in een rij wachten voordat ze naar hun nieuwe bestemming doorgestuurd kunnen worden. De diameter van de pijp en het volume aan verkeerd bepaalt de totale tijd die boodschappen nodig hebben om hun bestemming te bereiken. 

Netneutraliteit betekent in feite dat de overheid al het internetverkeer moet surveilleren.
Voorstanders van "net neutrality" (netneutraliteit) stellen zich op tegen het recht van de eigenaren van de buizen (Internet Service Providers) om onderscheid te maken tussen verschillende soorten boodschappen of om de ontvangers van de boodschappen kosten te berekenen. Dus een ISP kan dan bijvoorbeeld niet telefoongesprekken goedkoper maken dan het downloaden van films, of Google extra laten betalen voor al het verkeer in hun richting, of een bedrijf blokkeren als dat bedrijf met de ISP concurreert, of kwaadaardige of illegale websites blokkeren. 

De implementatie van zo'n regulering zou betekenen dat de overheid al het internetverkeer moet surveilleren en dat de Federal Communications Commission nieuwe technologie en diensten moet goedkeuren die mogelijk de "neutraliteit" in gevaar brengen. 

Regulering houdt innovatie tegen
De beperkingen van de oorspronkelijke internetprotocollen werden duidelijk tijdens de overgang van het internet van een monopolistisch netwerk bestemd voor overheidsgebruik naar een competitieve en gedecentraliseerde marktplaats. Een van die beperkingen betreft de mogelijkheid om soorten verkeer te prioritiseren. Verschillende soorten van communicatie hebben verschillende bandbreedtevereisten. 


Het bekijken van films op het web is bandbreedte-intensief maar niet erg tijd-kritiek. Teleconferenties zijn zowel bandbreedte-intensief als tijd-kritiek. Sommige toepassingen zoals 'chirurgie-op-afstand' en andere tijd-kritische diensten zijn simpelweg onmogelijk op het openbare internet vanwege deze beperkingen van de technologie. 

Vooruitgang in technologie begint het echter mogelijk te maken om verkeer te analyseren tijdens het transmissieproces zodat bepaalde types verkeer, zoals real-time video, de voorrang kunnen krijgen boven andere soorten verkeer zoals het delen van bestanden of spam. Dit zorgt niet alleen voor dramatische vooruitgang in snelheid en prestaties, maar ook dat er compleet nieuwe diensten mogelijk worden.

Door netneutraliteit zal competitie in de toekomst bestaan uit het lobbyen voor de gunstigste regulering in plaats van uit het aanbieden van de beste technologie en diensten.
Voorstanders van netneutraliteit willen dat de overheid reguleert hoe ISP's hun verkeer mogen sturen. Lobbygroepen zoals consumentenbonden, grote websites, kleine ISP's, en providers van de architectuur van het internet vechten om die types van controle die hen bevoordelen. Als het precedent van regulering eenmaal gezet is, dan zal competitie in de toekomst bestaan uit het lobbyen voor de gunstigste regulering in plaats van uit het aanbieden van de beste technologie en diensten.

Regulering zorgt voor meer regulering
In de periode dat communicatietechnologie een exponentiële groei heeft doorgemaakt, zijn de streng gereguleerde en gemonopoliseerde telefoon-en kabelproviders veel trager geweest met het verbeteren van hun diensten. Consumenten die hun dure kabel en ADSL diensten helemaal zat zijn, eisen nu van de overheid controle op de prijzen en het gedrag van hun ISP's. Ze stellen dat regulering noodzakelijk is omdat telecommunicatiebedrijven monopoliepriveleges en andere voordelen ontvangen van de overheid. 

Maar de les die ze eigenlijk zouden moeten leren is precies de tegenovergestelde - regulering zorgt voor de behoefte aan nog meer regulering. De oplossing is dan om alle door de overheid gecreëerde monopolies voor kabel-en telefoonaanbieders af te schaffen en vrije en open concurrentie toe te staan.

De enige echte oplossing is om alle door de overheid gecreëerde monopolies voor kabel-en telefoonaanbieders af te schaffen en vrije en open concurrentie toe te staan.
Het internet is mogelijk omdat vele private netwerken het in hun wederzijdse voordeel vinden om samen te werken en verkeersstromingen te delen. Wanneer ongelijkheden ontstaan, compenseren ze elkaar voor het extra verkeer. Regulering van "neutraliteit" zou bedrijven dwingen om tegen hun eigenbelang in te handelen, wat hen onherroepelijk zal aansporen om bij de overheid te klagen en daar om nog meer controles te vragen om zo de "eerlijkheid" te waarborgen.

Het internet is privaat bezit
Het internet is geen publiek bezit. Telecommunicatiebedrijven hebben miljarden besteed aan de wereldwijde netwerkinfrastructuur. Dit deden ze in de hoop dat het verkopen van communicatiediensten aan consumenten winstgevend zou zijn. De overheid heeft het recht niet om feitelijk de ISP's te nationaliseren door ze te vertellen hoe ze hun netwerken moeten besturen. 

Waarom maken voorstanders van netneutraliteit wel vaak (terecht) politici belachelijk om hun gebrekkige kennis van het internet maar vertrouwen ze diezelfde politici wel genoeg om het internet te reguleren?
Voorstanders van netneutraliteit houden ervan hypothetische scenario's te bedenken van manieren waarop bedrijven consumenten zouden kunnen misbruiken. Het is waar dat in een vrije samenleving mensen de vrijheid hebben om dom, verkeerd of zelfs malicieus te handelen (zolang dit geen inbreuk maakt op het recht van anderen op leven, vrijheid en bezit). Maar het mooie aan het kapitalisme is nu juist dat het mensen ook de vrijheid geeft om zelf te kiezen met wie zij zaken willen doen. 

Als het internet gesocialiseerd wordt, dan neemt dit deze vrijheid weg en draagt het deze over aan politici en lobbyisten. Waarom maken voorstanders van netneutraliteit wel vaak (terecht) politici belachelijk om hun gebrekkige kennis van het internet maar vertrouwen ze diezelfde politici wel genoeg om het internet te reguleren? 

Dit artikel is een vrije vertaling van de One Minute Case Against Net Neutrality.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl