'Als je niets te verbergen hebt...'

Door Ingezonden

17 juni 2008

Mag de staat alles van u weten?

Enige tijd geleden verschenen in De Groene Amsterdammer enkele interessante artikelen over de inbreuken op de privacy van burgers die de Nederlandse overheid maakt. Hieronder enkele fragmenten.

Privacyschending is geen sciencefiction 
Er zit iets paradoxaals in het telkens benadrukken dat het voor onze eigen veiligheid is dat de staat zo veel van ons mag weten. Dat gaat immers uit van wantrouwen, van het idee dat iedereen wel een crimineel of een terrorist kan zijn. Maar vervolgens moet de burger er maar vanuit gaan dat hij de staat, ofwel de ook maar gewone mensen die die staat vertegenwoordigen, kan vertrouwen. De staat wantrouwt de burger, maar de burger moet de staat vertrouwen. [...]

De staat wantrouwt de burger, maar de burger moet de staat vertrouwen.
[Een] studie van het Rathenau Instituut laat zien hoe bevoegdheden voor politie en inlichtingendiensten beetje bij beetje zijn ingevoerd en opgerekt. 

Eerst mocht alleen op vrijwillige basis bloed worden afgenomen voor DNA-onderzoek bij een verdachte. Daarna werd dat verplicht maar moest het nog wel via de rechter, maar alleen als het om het oplossen van een zwaar misdrijf ging.

Vervolgens ging het ook gelden voor minder zware misdrijven, waarbij de bloedafname tevens niet meer via de rechter hoefde te worden geregeld. Inmiddels mag DNA – gevonden op de plaats delict – ook gebruikt worden voor een misdadigersprofiel, oftewel voor het opsporen van verdachten.

Elke stap op zich lijkt misschien een kleine, maar met veel kleine stapjes kun je op grote afstand komen te staan van wat de Nederlanders in het privacyparadijs nog aanvaardbaar vonden. 

Het individu is onwetend en kwetsbaar 
Na 9/11 is Nederland “gidsland” geworden in het treffen van maatregelen die op gespannen voet staan met burgerrechten. Bestuurders en politici willen zeker weten dat áls er iets gebeurt, ze kunnen zeggen dat ze alles binnen hun macht hebben gedaan om ellende te voorkomen.’ [...]
[J]e druk maken om de bescherming van je privacy lijkt haast on-Nederlands.

Kohnstamm en Prins zijn verbaasd dat de meeste Nederlanders alle nieuwe wetten en regels maar over zich heen laten komen. Ze leggen hier de vinger op een open zenuw: je druk maken om de bescherming van je privacy lijkt haast on-Nederlands. 

Er woedt geen fel debat en de Nederlandse bevolking loopt niet massaal te hoop tegen de uitholling van burgerrechten. Nederlanders zijn gelaten. De stichting Bits of Freedom, die opkomt voor digitale burgerrechten, reikte niet voor niets de Big Brother Award van 2007 (een ‘prijs’ voor het schenden van privacy) uit aan ‘U! de Nederlandse burger’. 

De nationalisering van de burger
De slogan ‘Wie niets te verbergen heeft, heeft niets te vrezen’ speelt een beslissende rol bij de acceptatie. Critici, een gezelschap bestaande uit progressieve mensenrechtenactivisten en conservatieven, wijzen echter op enkele belangrijke nadelen. 
De stichting Bits of Freedom, die opkomt voor digitale burgerrechten, reikte niet voor niets de Big Brother Award van 2007 uit aan ‘U! de Nederlandse burger’.

Ten eerste bevatten dataverzamelingen altijd fouten – het blijft mensenwerk. Uit ervaring is gebleken dat hoe dikker de mist van bestanden wordt, des te groter de kans op fouten is. Het koppelen van bestanden, pas sinds een paar jaar toegestaan in het Verenigd Koninkrijk, kan leiden tot kafkaëske tragedies. 

Bovendien wordt er met bestanden nogal onzorgvuldig omgegaan. In de afgelopen maanden zijn gegevens van de belastingdienst, ziekenhuizen, banken en het Bureau rijbewijzen zoekgeraakt. 

Daar komt bij dat er in de laatste tien jaar meer dan achtduizend nieuwe overtredingen en misdaden in het wetboek zijn beland, hetgeen de woorden van kardinaal Richelieu – ‘Laat de eerlijkste man zes regels opschrijven en ik vind een excuus om hem te laten ophangen’ – relevant maakt. 
Gerelateerde links:
- De tien stappen op weg naar een politiestaat
- De politiestaat is dichterbij dan je denkt,
- Nederland politiestaat?
- Daily Show satire over de politiestaat  
- De staat als alleswetende beschermer
- Ausweiss Bitte!

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl