Supernanny en Centrale Banken

Door Ingezonden

25 maart 2008

In de huidige economische crisis raakt de ene na de andere bank in de problemen nadat ze zich onverantwoordelijk hebben gedragen door teveel of te goedkoop geld uit te lenen. En centrale banken reddden hen keer op keer met ons belastinggeld. Wat de banken nodig hebben is een Supernanny!

In de Guardian schrijft Larry Elliott:

Elke ouder van een lichtgeraakte tiener kent het gevoel. Na constante druk geeft de vader of moeder uiteindelijk maar toe aan de wensen van de tiener om de strenge regels te laten varen en de tiener zijn eigen ding te laten doen. De laatste woorden die de tiener hoort voordat hij de deur dicht gooit en op weg gaat naar een leven vol van vrijheid zijn meestal: 'Het is je eigen verantwoordelijkheid. Kom niet in tranen terug rennen als het helemaal mis gaat!'

Maar als het dan toch onvermijdelijk op een tranendal uitdraait, kunnen vader en moeder zich er niet toe zetten ferm te zijn. Ze verwelkomen de tiener terug in hun huis met een warme omhelzing en ze staan er op dat dit niet nog een keer gebeurt. 

Dit, in het kort, is ook de relatie tussen de commerciele banken van de wereld en de centrale banken die hen reguleren. Nadat ze zich wild hebben gedragen, willen de banken nu dat hun ouders - in eerste instantie de Bank of England, de Federal Reserve of de Europese Centrale Bank, maar uiteindelijk de belastingbetaler - hen uit de brand helpen. Ze willen goedkoop geld, ze willen anonimiteit zodat hun eerdere stupiditeiten niet aan het licht komen, en ze willen lage rentetarieven zodat de bevolking aangemoedigd wordt om weer te gaan lenen.

[...]

Het resultaat is dat we nu 'Keynes-light' hebben - een systeem waarin beleidsmakers zich 95 procent van de tijd gedragen als exponenten van het vrije marktdenken, en de City en Wall Street permissie geven te doen wat ze willen, en 5 procent van de tijd als Keynesianen die vrijelijk geld uitdelen op het moment dat de crisis uitbreekt.

Supernanny zou dit beschouwen als de ergste vorm van ouderschap, omdat het geen duidelijke grenzen stelt en de weinige regels die wel opgesteld worden gewoon negeert. 

Omdat het geen optie is de wildebras dan maar het huis uit te schoppen, is er een keuze. Ofwel geef hem een lichte tik op de vingers, wetende dat de wildebras zich binnen de kortste keren weer zal misdragen, ofwel stel duidelijke regels - gedrag dat wel of niet acceptabel is, voorwaarden voor financiele steun - en ben bereid je eraan te houden. 
Op MeerVrijheid schreef Peter van Maanen eerder dat recessies zoals we die nu dreigen mee te maken niet inherent aan het kapitalisme zijn, maar juist veroorzaakt worden door centrale banken die continu geld bijdrukken en dit tegen een goedkoop tarief aan gewone banken uitlenen, die daar vervolgens onverantwoordelijke dingen mee kunnen doen, net zoals de wildebras uit het artikel van Larry Elliott. Wanneer de banken vervolgens in de problemen komen, zijn het weer de centrale banken die hen uit de brand helpen en die daarmee de crisis alleen nog maar versterken. 

Murray Rothbard in zijn What Has Government Done to Our Money? legde op briljante wijze uit hoe de overheid geleidelijk aan steeds meer controle op het geldstelsel heeft gekregen en tot wat voor desastreuze gevolgen dit geleid heeft. De enige echte oplossing voor dit probleem is het afschaffen van centrale banken en het invoeren van de goudstandaard.

En Walter Williams legt in dit artikel uit hoe de huidige crisis heeft kunnen ontstaan.

Koen Swinkels

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl