“Inflatie is de enige vorm van belasting die opgelegd kan worden zonder wetgeving.”
Milton Friedman

Pas op als kandidaten wat beloven

Door John Stossel

28 maart 2008

Als ik zie hoe de presidentskandidaten beloven iets “op te lossen” in Amerika dan word ik een beetje bang.

Een reden voor deze reactie is dat ik reportages heb gemaakt voor 20/20 over eerdere campagnes van politici om kindermisbruik “op te lossen”.

Sexueel misbruik was altijd al een probleem, maar begin jaren negentig veranderde er iets. Een aantal knappe blanke meisjes werden slachtoffer in een tijd dat de 24-uurs nieuwsnetwerken hunkerden naar nieuw drama. Gruwelijk kindermisbruik werd het grote nieuws. Vandaar dat de altijd naar publiciteit op zoek zijnde politici om nieuwe wetten begonnen te roepen.

Eén resultaat van hun kruistocht was Megan's Law, die de politie verplicht om buurtbewoners op de hoogte te brengen als een ontuchtpleger in de buurt komt wonen. Staten moesten ook registers aanleggen zodat iedereen de overtreders in de gaten kon houden als ze (vervroegd) vrijkwamen.

Het lijkt belangrijk om te weten wanneer een gevaarlijk iemand in de buurt woont, maar deze wetten hebben vrijheids-vernietigende gevolgen die veel verder gaan dan de goede bedoelingen van hun voorstanders.

In de aflevering van 20/20 van vorige week interviewde ik de ontuchtpleger Frank Rodriquez. Omdat hij toegeeft meerdere keren sex gehad te hebben met een kind zal hij voor altijd vermeld blijven in het misbruikregister van Texas. Zijn naam en foto staan tussen die van kindermoordernaars en een man die 200 kinderen molesteerde.

Maar Franks “misdaad” was anders. Hij had sex met zijn vriendin van de middelbare school. Zij zegt dat het haar idee was.

Nikki was 15 en Frank een paar jaar ouder. De moeder van Nikki wist dat Nikki en Frank met elkaar naar bed gingen en nam haar zelfs mee naar Planned Parenthood voor de pil. Maar haar moeder vond de relatie niet goed. Op een avond kregen zij en Nikki ruzie. Haar moeder ging naar de politie en deed aangifte tegen Frank omdat de minimumleeftijd voor sex in Texas 17 is.

De volgende morgen trok ze haar aangifte in, maar toen zei de politie dat het te laat was. Frank werd aangeklaagd voor het sexueel misbruiken van een kind.

De pro-deo advocaat van Frank vertelde hem dat hij uit twee kwaden mocht kiezen: bekennen en zeven jaar voorwaardelijk gevangenisstraf krijgen of de rechtszaak afwachten en mogelijk twintig jaar gevangenisstraf krijgen.


Hij koos dus voor het eerste. Hij hoefde niet naar de gevangenis, maar hij kreeg een ander type levenslang: geregistreerd staan als ontuchtpleger. Frank mocht niet thuis blijven wonen omdat zijn twaalfjarige zusje daar woonde. Hij woonde op zichzelf in een trailer. Hij moest om rechterlijke toestemming vragen om naar het voetbal op de middelbare school van zijn broer te kijken.

En bovendien werd hem gezegd: “Blijf uit de buurt van je vriendin”.

“Ze zeiden dat als ik haar zag ik weg moest rennen. De andere kant op. Ik mocht haar niet ontmoeten totdat ze zeventien was.”

De dag dat ze zeventien werd ging Nikki bij Frank wonen. Ze woonden enkele jaren samen en toen trouwden ze (zie foto). Dat was negen jaar geleden. Nu hebben ze vier kleine kinderen.

Wetten hebben altijd onbedoelde gevolgen. Kijk uit voor de presidentskandidaat die belooft de problemen van de maatschappij op te lossen.
Maar het feit dat Frank met Nikkie trouwde veranderde niets aan zijn status. Tijdens de periode van zijn voorwaardelijke straf mocht hij zijn kinderen niet mee naar parken en speelplaatsen nemen omdat daar ook andere kinderen waren. Hem werd verteld dat hij speciaal toestemming moest vragen om zijn eigen kinderen op te halen van het kinderdagverblijf. 

Voor de rest van zijn leven zal hij in het misbruikregister blijven staan.  

Hij zit weliswaar niet in de gevangenis, maar zich elk jaar weer als misbruiker laten registreren en zich zorgen maken dat mensen denken dat hij een pedofiel of verkrachter is, voelt als een soort gevangenschap. Als Frank en Nikki jaren later een ouder echtpaar zijn, zal Frank nog steeds geregistreerd staan als een man die een 15-jarig kind misbruikt heeft.

Dat is krankzinnig.

De Centers for Disease Control and Prevention zeggen dat 25 procent van alle 15-jarigen toegeven al ooit sex te hebben gehad. Bijna 40 procent van alle 16-jarigen zeggen dat ze ooit sex hebben gehad. In de meeste staten, met hun strenge wetten, zijn dus miljoenen jongeren schuldig aan sexueel misbruik. Maar natuurlijk worden de meeste daarvan nooit vervolgd. 

Maar als je lid bent van de 'verkeerde' etnische groep, of als een politieagent je niet mag, of als de vader van je vriendin je niet mag, dan kan je leven geruineerd worden. 

Wetten hebben altijd onbedoelde gevolgen. Pas daarom op als kandidaten beloven maatschappelijke problemen op te lossen.

John Stossel

Dit artikel verscheen eerder op de website van ABC News.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl