Hervormingsplan voor de detailhandel

Door Richard E. Ralston

26 maart 2008

Als socialisme in de gezondheidszorg zo goed werkt, waarom geven we de overheid dan niet ook volledige controle over de voedselvoorziening?


Eén van de huidige grote schandalen is het feit dat Amerika meer aan voedsel uitgeeft dan enig ander land. Een groot aantal politieke leiders roepen nu om de broodnodige hervormingen om de uitgaven aan voedsel onder controle te krijgen. Erger nog is dat, terwijl het resultaat van deze ongelimiteerde uitgaven is dat veel Amerikanen te dik zijn, er Amerikanen zijn die niet genoeg te eten hebben.

Belangrijke Democratische kandidaten wijzen nu op wat zij zien het basisprobleem: de hebzucht van bedrijven in de vorm van kruideniers en restaurants die op commerciële basis werken. Ze beloven dat alle kruideniers vervangen zullen worden door een landelijk systeem van overheidswinkels waarvan gezegd wordt dat ze veel efficiënter werken zonder de bestuurlijke overhead die nodig is om winst te maken.

Aangezien het enige tijd zal duren om het landelijke netwerk van overheidswinkels te organiseren zullen boodschappen in het begin alleen beschikbaar zijn bij de kantoren van het Ministerie van Motorvoertuigen en US Postal Service. Deze kantoren hebben een bewezen geschiedenis van efficiëntie en excellente klantenservice, en zullen model staan voor de ontwikkeling van de overheidswinkels.

De Democraten claimen verder nog meer efficiëntie te bereiken door alle reclame voor voedsel en aanverwante zaken te verbieden. Van deze verspilling van geld om consumenten van onnodige informatie te voorzien, is aangetoond dat het slechts een manier is voor voedingswinkels en fabrikanten om prijzen op te drijven en bedrijfswinsten te vergroten. Het zou voor consumenten een stuk eenvoudiger zijn als persoonlijke voorkeuren worden uitgeschakeld ten faveure van het voedsel dat de overheid beschikbaar gaat stellen.


Om te besparen door de winsten van voedselfabrikanten te elimineren zal het Ministerie van Landbouw het eigendom van deze bedrijven overnemen, alle oogsten van boeren inkopen (totdat de tijd is gekomen dat de landbouw georganiseerd kan worden door de overheid) en de juiste hoeveelheid voedsel produceren.

Ondanks de grotere efficiëntie en kostenreducties waartoe de sturing vanuit de overheid zal leiden, zijn er toch nog enige zorgen dat niet iedereen zich voedsel zou kunnen veroorloven. Voedsel is beslist een “recht”, aangezien het nodig is om te overleven. Daarom zullen alle producten in de overheidswinkels gratis zijn. Dit zal worden gefinancierd door een verhoging van de inkomstenbelastingen met 15%, behalve voor mensen die meer dan 80.000 dollar per jaar verdienen, deze zullen een belastingverhoging van 75% krijgen. Aangezien het aanbod aan voedsel niet onbeperkt is, zal er een vaste hoeveelheid voedselbonnen verdeeld worden om te verzekeren dat elke consument een gelijke hoeveelheid voedsel krijgt.

Alle private restaurants zullen gesloten worden vanwege de noodzaak de beschikbaarheid van voedsel gelijk te trekken; een beperkt aantal snackbars zal geopend worden in de overheidswinkels. Linkse politieke kandidaten wijzen op het uitstekende resultaten van programma's om lunches te verstrekken op scholen en op de bewezen resultaten in de vorm van een aantal generaties van goedgevoede, slanke en gezonde leerlingen.


Tot dusver staan conservatieve leiders op verlies na het horen van deze voorstellen. Sommige van de meer heldhaftige conservatieven reageren met voorstellen voor Verplichte Aanschaf van Juist Voedsel. Alle burgers, inclusief degenen die elke avond met honger naar bed gaan, zullen worden verplicht lid te worden van nieuw op te richten Voedselbestemmingsorganisaties, VBO's.

Private kruideniers en restaurants zouden dan nog wel toegestaan zijn maar wel met strikte maximumprijzen om er zeker van te zijn dat alle consumenten zich het lidmaatschap van hun VBO kunnen veroorloven. Om de kosten verder in bedwang te houden, zijn bepaalde vleessoorten en geïmporteerde luxe producten mogelijk afhankelijk van een voorafgaande toestemming van de VBO.

Over het gehele politieke spectrum is er een steeds bredere consensus dat de enige juiste oplossing voor het feit dat sommigen hun dagelijkse boodschappen niet kunnen betalen de oplegging van een eenduidig, streng gereguleerd, overheidsbestuurd voedselsysteem voor alle burgers. Voorstanders wijzen op het openbaar onderwijs als voorbeeld: de enige manier om ervoor te zorgen dat arme kinderen überhaupt onderwijs kunnen genieten is door alle kinderen, behalve die van de rijkste ouders, naar de grijze, steriele woestijn van het slecht functionerende openbare onderwijs te sturen.

Naar men zegt was er één ding doorslaggevend voor degenen die pleiten voor de gesocialiseerde voedselplannen, laatstelijk uitgesproken door één van de presidentskandidaten:”Het mooiste van deze voorstellen is dat als we dit plan op de één of andere manier werkend krijgen voor voedsel, we het ook kunnen gaan toepassen op de gezondheidszorg.”

Richard E. Ralston is directeur van Americans for Free Choice in Medicine. Dit artikel verscheen eerder hier.

Lees het naschrift van de vertaler.

Gerelateerde links:
- Karel beckman: Bevrijd de gezondheidszorg en het onderwijs!
- Bart Croughs over prive-klinieken
- Weg met de tweedeling in de zorg
- Bart Croughs: Een verdediging van vrije handel in organen
- Graan en gezondheidszorg
- Hans-Hermann Hoppe: A Four-Step Health-Care Solution

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl