Media juist veel te weinig kritisch over bestuurders

Door Redactie

8 februari 2008

Het zijn niet de politieke sex- of corruptieschandalen, maar juist de voorbeelden van zogenaamd 'goed bestuur' die verreweg de meeste schade veroorzaken.

Trouw bericht dat wetenschappers zich zorgen maken over de verbetenheid waarmee het gedrag van bestuurders wordt uitgelicht.

In wat zij de inquisitiedemocratie noemen, zijn die bestuurders vogelvrij.

Eerst ging het in Almere om ritjes met de dienstauto en taxi’s. Toen dat was weerlegd, doken er berichten op over een ten onrechte uitgekeerde bijdrage in de woonkosten. Het gedrag van bestuurders ligt onder een maatschappelijke microscoop.

Natuurlijk kent zo’n baan voldoening en triomf. Een project dat met succes is voltooid, applaus, een klinkende verkiezingsoverwinning. Maar schaduwzijden zijn er ook. Van de ene dag op de andere kan de politieke situatie veranderen en sta je ernaast. En dan is er nog het risico van bedreigingen, en de berichten over bestuurlijk falen, seksuele escapades en misbruik van gemeenschapsgeld.

[...]

Hoewel affaires van alle tijden zijn, zie Kuyper en de lintjesaffaire, nemen ’t Hart en Bovens waar dat de frequentie toeneemt. Journalisten die willen scoren, handige belangenbehartigers en volksvertegenwoordigers die zich wensen te profileren spelen in die inquisitiedemocratie met grote overgave de rol van aanklager, en doen die van rechter er vaak ook meteen maar bij. 

Volgens de beste populistische traditie wordt elke ramp uitgelegd als jammerlijk falen van bestuurders die het contact met de gewone burger allang hebben verloren, die de ene onbegrijpelijke beslissing op de andere stapelen en er maar een rommeltje van maken. De moordende concurrentie tussen de media tenslotte is een aanjager voor haastwerk en vormt een bedreiging voor tijdrovende, diepgravende onderzoeksjournalistiek, die weet te accepteren dat wat zich liet aanzien als een grote zaak bij nader onderzoek niets voorstelt.

Lees verder op de site van Trouw.
Het zijn niet de schandalen, maar juist de voorbeelden van zogenaamd 'goed bestuur' die verreweg de meeste schade veroorzaken.

Er zijn vele problemen met de argumenten van de geciteerde wetenschappers, maar het grootste probleem met deze zienswijze is dat het uitsluitend over oppervlakkige schandalen met weinig gevolgen voor de meeste Nederlanders gaat, terwijl juist de voorbeelden van zogenaamd 'goed bestuur' verreweg de meeste schade berokkenen: 

Continue inflatie veroorzaakt door centrale banken, tientallen vormen van belasting die meer dan de helft van het inkomen en bezit van mensen afpakken, de Europese Unie aan wie allerlei macht over wordt gedragen zonder dat de burger inspraak heeft, de Betuwelijn, de Hogesnelheidslijn, milieumaatregelen die nauwelijks of geen positief effect bereiken maar tientallen miljarden euro's kosten,  Europees landbouwbeleid dat de consument miljarden kost, dure oorlogen in Irak en Afghanistan die tienduizenden slachtoffers veroorzaken, een socialistische gezondheidszorg die jaarlijks duizenden levens kost door fouten, wachtlijsten en vooral door een gebrek aan innovatie, een verzorgingsstaat die honderdduizenden mensen permanent buitenspel zet terwijl de rest ervoor moet betalen, belabberd onderwijs, een oorlog tegen drugs die miljarden kost en duizenden mensen criminaliseert, echte criminaliteit die de afgelopen tientallen jaren bijna exponentieel toenam, enzovoorts. 

Dat, en niet geflikflooi in een fietsenhok of een gemeente-taxi voor prive-doeleinden gebruiken, zijn de echte problemen die bestuurders veroorzaken en waar ze maar al te gemakkelijk mee weg komen. De schandalen zijn louter afleidingsmanoeuvres.

Koen Swinkels

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl