“Puritanisme. De gekmakende angst dat iemand, ergens op aarde gelukkig zou zijn”
H.L. Mencken

Libertariërs zijn geen socialisten, profeten, alwetend of specialisten in alles

Door Manuel Lora

3 september 2007

Moeten libertariërs antwoorden hebben op alle mogelijke vragen over hoe problemen als defensie, zorg voor de armen, werkloosheid, drugs, rechtspraak enzovoorts in een libertarische samenleving zouden worden opgelost? Manuel Lora zegt van niet: 'Ik ben toch geen socialist?'

De eigenschap die de libertariër kenmerkt is zijn oppositie tegen agressie. Het maakt niet uit of de agressor een straatrover is of een organisatie die zichzelf ‘de overheid’ noemt. De fundamentele premisse is dat agressie niet gerechtvaardigd is en dat de overheid per definitie agressie gebruikt. Het is werkelijk zo simpel en de argumenten voor vrijheid volgen hier rationeel uit. 

Daarom vind ik het altijd zo vreemd wanneer ik vragen hoor, zelfs van andere libertariërs, die de volgende vorm hebben: “Hoe zou X werken in een libertarische samenleving? Hoe zou probleem Y opgelost worden? Is er wel een garantie dat Z wel/niet gebeurt?” Al deze vragen zijn natuurlijk gerechtvaardigd omdat ze de geest inspireren. Ze laten ons nadenken over de mogelijkheden die er zouden zijn in een markt van vreedzame, vrijwillige oplossingen. 

Ik ben geen socialist! [...] Ik kan geen antwoord geven op elke mogelijke vraag over hoe de organisatie van de samenleving er uit zal zien.
Het probleem begint echter wanneer de “levensvatbaarheid” van vrijheid afhankelijk wordt van het “antwoord” op deze vragen. Dat wil zeggen dat als het “juiste” en volledig bevredigende antwoord op zo’n vraag niet gegeven kan worden (waarbij het feit dat zo’n antwoord nooit 100 procent correct kan zijn), het verlangen naar vrijheid op één of andere manier opeens minder wordt en het verlangen naar een rol voor de overheid weer groter. 

“Hou zouden wegen werken? Hoe kan een griepepidemie voorkomen worden? Of handel in organen? Zouden we autoverzekeringen nodig hebben? Hoe hoog zouden de premies zijn? Wie zou dat bepalen? Wat als drugs goedkoop en overal beschikbaar waren? Ik wil; niet dat mensen AK-47’s hebben! Hoe zit het met vergunningen en standaarden? Als iedereen zijn eigen geld kan produceren zal er chaos zijn!” 

Laat ik daarom de vraag zo duidelijk mogelijk beantwoorden. Ik ben geen socialist!

Ik kan geen antwoord geven op elke mogelijke vraag over hoe de organisatie van de samenleving er uit zal zien. Op zijn best kan ik meningen geven maar nooit garanties, En dat betekent niet dat er geen antwoorden bestaan, het betekent alleen dat op dit moment het onmogelijk is om te weten wat het antwoord zal zijn.

Daarnaast, er zouden verschillende mogelijke antwoorden kunnen zijn, die elkaar zelfs overlappen. Met de overheid is er slechts één manier om de dingen te doen. Vrijheid is onbekend, maar daarom nog niet minder gerechtvaardigd als we op dit moment nog niet in staat zijn om antwoorden te geven op vragen over een realiteit die nog niet bestaat. 

'[In een vrije samenleving] is het de verantwoordelijkheid van de entrepreneur, de sociale leider, de visionair, the uitvinder, of gewone mensen om met oplossingen te komen.'
Pas op voor mensen die claimen dat ze een volledig en gedetailleerd plan hebben ontworpen voor sociale organisatie, rechtspraak, beschermingsdiensten, de dynamiek van de markt en de verdeling van productiefactoren. Het is meestal zo dat zulke mensen niet echt pleiten voor vrijheid, maar voor centrale planning. 

Er zijn echter ook intellectuelen en op vrijheid georiënteerde bijdragers die proberen te beredeneren hoe het eruit zou kunnen zien. Sommigen gebruiken historisch bewijs, anderen beruiken economische inzichten of huidige standaarden om grofweg een beeld te schetsen van hoe een libertarische samenleving er in de praktijk uit zou kunnen zien. Over al die scenario’s valt natuurlijk te discussiëren, maar zolang eigendomsrechten erin gerespecteerd worden zijn ze in ieder geval coherent. 

Libertariërs hoeven niet op alles een antwoord te hebben. We beweren dat dwang ongerechtvaardigd is. Na de aanvaarding van dat principe is het de verantwoordelijkheid van de entrepreneur, de sociale leider, de visionair, the uitvinder, of gewone mensen om met oplossingen te komen. De enige vereiste is dat je niemand ergens toe dwingt. Laten we geen geweld gebruiken: het lost nooit iets op en er vallen altijd slachtoffers door. 

Manuel Lora 

Manuel Lora is een freelance TV producer en multimedia specialist in New Orleans. Dit artikel verscheen eerder op Lewrockwell.com en werd voor Meervrijheid vertaald door Koen Swinkels.



Gerelateerde links:

- Wat het betekent om anarcho-kapitalist te zijn, Stephan Kinsella
- Issues 

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl