De gloeilampenpolitie

Door Paul Verhaegh

27 februari 2007

Het milieu is 'hot', vooral dankzij de broeikaslobby. Als we de dames en heren van de broeikaslobby moeten geloven moeten we alles op alles gaan zetten om zo snel mogelijk zoveel mogelijk energie te gaan besparen, anders loopt het fout af.

Dergelijke (paniek)verhalen zijn niet nieuw. In de 19e eeuw waarschuwde de Nieuw-Malthusiaanse beweging voor de desastreuze gevolgen van de komende overbevolking en in de jaren '70 van de vorige eeuw maakte een zogenaamde Club van Rome (nee, niet het Vaticaan) naam met paniekverhalen over het verbruik van voedsel en grondstoffen dat harder groeide dan de productie ervan.

In feite was het paniekverhaal van de Club van Rome een modernere variant van het Nieuw-Malthusiaanse paniekverhaal: zeiden de Nieuw-Malthusianen nog dat er teveel mensen zouden komen op de wereld, de Club van Rome stelde dat er niet alleen teveel mensen kwamen, maar dat deze ook te welvarend zouden worden. Beide paniekbewegingen hebben ongelijk gekregen: de wereldbevolking is sinds eind 19e eeuw verveelvoudigd, maar dankzij de voortuitgang van wetenschap en technisch kunnnen gaat de mensheid nog steeds niet ten onder. Dat is ook wel logisch. Als de mensheid ergens goed in is, dan is het wel de kunst van aanpassing en overleven.

Nu, aan het begin van het derde millenium van onze jaartelling, worden we geconfronteerd met een nieuw paniekverhaal: het broeikaseffect komt eraan! En 'ze' weten het bovendien erg zeker. Dat wetenschappers dertig jaar geleden nog een nieuwe ijstijd voorspelden in plaats van een broeikaseffect, is allang vergeten. Gelukkig herinnerde Leon de Winter ons er kort geleden nog eens aan in zijn column in Elsevier. Dat vaststaat dat het klimaat in het verleden uit zichzelf veranderde, ook zonder de CO2-uitstoot door menselijke activiteit is even niet belangrijk. Dat dezelfde klimaatwetenschappers die het broekaseffect voorspellen tegelijkertijd niet eens het weer drie maanden vooruit kunnen voorspellen, daar moeten we natuurlijk niet moeilijk over doen. Het voorspellen van het weer is immers iets anders dan het uitwerken van klimaatscenario'

Maar er is één argument dat methodologisch-wetenschappelijk keihard is: zolang niet uitgesloten is dat de verandering in zonneactiviteit iets te maken heeft met de verandering van het klimaat (dat het klimaat verandert staat wel vast) is de broeikaspaniek voorbarig. Immers, als het de zon is die het veroorzaakt kan de wetenschap dus geen nauwkeurige uitspraken doen over de invloed van menselijk gedrag, want dat valt dan weg in de foutenmarge van het effect van de zonneactiviteit. Met andere woorden: de broeikashypothese is op dit moment nog steeds een van de mogelijke verklaringen van het broeikaseffect, niet de enige en definitieve verklaring.

Niet alleen de productie van goederen en diensten moet onder centrale politieke aansturing worden gebracht, ook de consumptie van goederen en diensten moet vanuit 'de politiek' gestuurd worden.
In dat licht is het bijna vermakelijk om te zien hoe de - veelal door politiek links gezaaide - paniek om zich heengrijpt. Het jongste idee is om de gloeilamp in de ban te doen. Iedereen aan de spaarlamp! Een dom idee, zeg ik gerust. Spaarlampen zijn een prima investering voor plaatsen in huis waar je op veel uren per dag verlichting nodig hebt, maar op andere plaatsen niet. Op een zolder waar een keer per jaar de cv-monteur een kwartier lang bezig is met de jaarlijkse controle van de cv-ketel is het onzin om de gloeilamp te vervangen door spaarlamp. Kwestie van eenvoudig rekenen, maar daar zijn onze broeikasutopisten nu eenmaal minder goed in dan in het mediahypen.

De vraag is wat we nog meer krijgen als de kersverse gloeilampenpolitie haar zin krijgt? Een openhaardverbod? De bedrijfsuren van de vaatwasser op rantsoen? Moeten vleesverwerkende bedrijven straks een vergunning van het Nederlandse Commissariaat van Emissiezaken hebben als zij varkensvlees uit Nederlandse slachterijen naar Italië willen vervoeren om er daar Parmaham van te laten maken? Ik zie de zelfbenoemde gloeilampenpolitie en de rest van de broeikaslobby er wel voor aan.

Hiermee ben ik bij de kern van mijn bezwaar tegen de broeikaslobby aangekomen: het gaat de dames en heren niet om het milieu. Men is gewoon bezig met het doorvoeren van een linkse maatschappelijke agenda. Niet alleen de productie van goederen en diensten moet onder centrale politieke aansturing worden gebracht, ook de consumptie van goederen en diensten moet vanuit 'de politiek' gestuurd worden. Het eerste idee is - zoals bekend - afkomstig van Karl Marx. Maar ook het laatste idee is niet nieuw: in de jaren '70 bepleitte wijlen Joop den Uyl dat al onder de noemer 'socialisering van de vraag'.

Kortom, het is niet het milieu dat op het spel staat, maar de economische vrijheid!

Paul Verhaegh

Paul Verhaegh (1962) studeerde Nederlands recht en Fiscaal recht in Leiden. Hij werkt als zelfstandig gevestigd fiscaal en juridisch adviseur te Eindhoven. Daarnaast is hij politiek actief, onder meer binnen de Libertarische beweging en schrijft hij op het blog www.liberaal-eindhoven.nl

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl