“The only way in which you can effectively distribute wealth is by destroying the incentives to have wealth”
Milton Friedman

Dirty Harry

Door Bart Croughs

24 februari 2007

Letters from Iwo Jima, de nieuwste film van Clint Eastwood is nu te bewonderen in Nederland. Een mooie aanleiding om een column van Croughs over de politiek incorrecte Dirty Harry te plaatsen.


Heinsbroeks voorstel om geweld op televisie te verbieden kwam niet echt onverwacht; al langer klinkt vanaf de opiniepagina's en redactionele commentaren van de vaderlandse kwaliteitskranten de roep om televisiecensuur.

Daar komt bij dat de overheid al decennialang niet in staat blijkt te zijn om criminelen effectief aan te pakken, en je moet toch iets doen om het morrende volk tevreden te stellen. Dus wat doe je dan? je pakt niet-criminelen aan: je beknot vreedzame omroepen en televisiekijkers in hun vrijheid films uit te zenden en te bekijken. Een stuk makkelijker dan boeven vangen - SBS en RTL zijn ongewapend - en je wekt bovendien de indruk iets te doen.

Tegen wat voor soort geweldsfilms de overheid harder zou moeten optreden, daarover werd zaterdag gefilosofeerd op de opiniepagina van NRC Handelsblad. Als voorbeeld van een film die bijzonder schadelijk zou zijn voor de kijkersziel, werd Dirty Harry genoemd. Deze keus ligt voor de hand: samen met Death Wish behoort Dirty Harry tot de door intellectuelen meest verafschuwde films uit de recente filmgeschiedenis.


"Well, do ya, punk?"


De boodschap van deze films luidt: het is niet de maatschappij die niet deugt, maar het zijn de criminelen die niet deugen; criminelen dienen daarom hard te worden aangepakt - en als de overheid nalatig is, is het prima als je het recht in eigen hand neemt. Het is niet zozeer het geweld dat deze films onder intellectuelen zo gehaat maakt - een geweldsfilm als Pulp Fiction wordt in intellectuele kringen luid bejubeld - alswel de politieke boodschap.

Maar de roep om meer censuur is spelen met vuur. In het verleden was de Hollandse intellectueel ervan verzekerd dat zijn voorstellen, indien opgemerkt door de politiek, door geestverwanten zouden worden omgezet in beleid. Maar de tijden zijn veranderd. De LPF'ers zouden wel eens kunnen concluderen dat het niet zozeer Dirty Harry is waartegen de televisiekijker beschermd dient te worden, alswel gewelddadige films waarin de strijd tegen multinationals, apartheid en racisme wordt bezongen.

In hun eigen belang zouden de intellectuelen daarom hun neiging tot het uitoefenen van censuur beter tijdelijk kunnen opschorten.

Bart Croughs

Deze column verscheen al enige tijd geleden in HP/De Tijd.

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl