Armoede in de wereld

Door Walter E. Williams

17 oktober 2007

Als je op zoek bent naar een kaart waarop de armoede in de wereld is aangegeven, kijk dan eens naar de "2007 Index of Economic Freedom", een gezamenlijke uitgave van de Heritage Foundation en The Wall Street Journal. Je zou kunnen denken dat dat een vreemde naam is voor een bron van een armoedekaart.

De 13de editie van de "Index of Economic Freedom" onderzoekt 10 economische karakteristieken van 157 landen. Hieronder vallen o.a. eigendomsrechten, monetaire stabiliteit, grootte van de overheid, handelsrestricties, regels voor bedrijven en corruptie. Aan de hand van deze cijfers over economische vrijheid worden de landen gerangschikt.

Hong Kong en Singapore staan, al 13 jaar, bovenaan als 's werelds economisch meeste vrije landen, met vrijheidscores van respectievelijk 89% en 86%. De rest van de top 10 wordt bezet door Australië (83), de Verenigde Staten (82), Nieuw Zeeland (82), het Verenigd Koninkrijk (82), Ierland (81), Luxemburg (79), Zwitserland (79) en Canada (79).

Aan de andere kant van de lijst staan de minst vrije landen. Op de 157ste plaats staat het minst vrije land ter wereld, Noord Korea, met een vrijheidsscore van 3 procent. Op de 156ste plaats staat Cuba (30% vrij) en in oplopende volgorde: Libië (34), Zimbabwe (36), Burma (40), Turkmenistan (42), Congo (43), Iran (43), Angola (43) en Guinee-Bissau (45).

De "2007 Index of Economic Freedom" bevat een kaart waar in kleuren wordt getoond welke landen vrij, voor het grootste deel vrij, redelijk vrij, voor het grootste gedeelte onvrij of onderdrukt zijn.


Klik op deze afbeelding voor een grotere versie

Sommige mensen zeggen dat sommige landen rijk zijn door overvloedige natuurlijke hulpbronnen. Dat is onzin! Afrika en Zuid-Amerika zijn waarschijnlijk de rijkste continenten als het gaat om natuurlijke hulpbronnen maar daar wonen wel een aantal van de armste mensen ter wereld. Landen als Engeland, Japan en Hong Kong daarentegen hebben nauwelijks natuurlijke hulpbronnen maar daar wonen weer de rijksten ter wereld. Hong Kong moet zelfs het voedsel en water importeren. Sommigen gebruiken de geschiedenis van kolonialisme als excuus voor armoede. Dat is ook onzin. De Verenigde Staten was een kolonie. Net zoals Canada, Australië, Nieuw Zeeland en Hong Kong, maar dat zijn rijke landen.

De reden dat sommige landen rijk zijn terwijl anderen juist arm zijn, wordt het best verklaard door de mate van economische vrijheid die de mensen er genieten en het mate waarin de overheid economische zaken bestuurt. Maak niet de fout economische vrijheid gelijk te stellen aan democratie. India is tenslotte, politiek gezien, een democratie, maar economisch is het grotendeels onvrij en arm, met een 104de plaats in de ranglijst van economische vrijheid. Er zijn landen op de ranglijst die weinig democratie gekend hebben zoals Chili op de 11de en Taiwan op de 26ste plaats maar toch zijn deze landen veel rijker dan een aantal van hun democratischer tegenpolen. Hoe komt dat? Dat komt omdat hun economieën vrij of grotendeels vrij zijn, hetgeen niet gegarandeerd wordt door een democratisch politiek systeem.

De les voor economische ontwikkeling is duidelijk: zorg dat je een systeem van economische vrijheid hebt en word rijk.

De les voor economische ontwikkeling is duidelijk: zorg dat je een systeem van economische vrijheid hebt en word rijk. Uitgebreide bemoeienis van de overheid, zwakke eigendomsrechten en corruptie zijn bijna een garantie voor armoede. De institutionele infrastructuur van een land is cruciaal voor economische groei en het welzijn van zijn burgers. Het belangrijkste zijn bescherming van privé-eigendom, het afdwingen van contracten en een goede bescherming door de wet.

Om onze medemens overal op aarde te helpen moet we hem overtuigen een institutionele infrastructuur te bouwen voor het creëren van rijkdom. Ontwikkelingshulp, kwijtschelden van schulden door het IMF en andere aalmoezen zijn geen alternatief. Die maken slechts de politieke overleving mogelijk van de elite die een zelfzuchtig beleid voert die een land arm houdt. Met uitzondering van hulp bij rampen is ontwikkelingshulp waarschijnlijk het slechtste wat het Westen kan doen voor arme landen. Want uiteindelijk, hoeveel ontwikkelingshulp is er nou nodig om de fundering voor groei te leggen: wetsbescherming, het afdwingen van contracten en het beschermen van privé-eigendom?

Walter Williams

Dit is een vertaling van het Engelstalige artikel op Townhall.com

Over de auteur

Dr. Williams is econoom en doceert aan de George Mason University.

Hij is de auteur van More Liberty Means Less Government: Our Founders Knew This Well.

Homepage Walter Williams

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl