“I am in favor of cutting taxes under any circumstances and for any excuse, for any reason, whenever it's possible.”
Milton Friedman

Bart Croughs gestopt met column in HP/De Tijd

Door Henk Steenhuis

2 februari 2006

Bart Croughs en de column ‘Achter het nieuws’ zijn niet meer.

Croughs vond het na bijna vier jaar welletjes en nam een unieke stap in de vaderlandse columnistiek: hij stelde zelf voor om er mee op te houden.

Zijn werkzaamheden voor HP/De Tijd kwamen op het volgende neer. Een week lang las hij aandachtig de dag- en weekbladen, knipte artikelen uit waarin sprake was van ideologische dwalingen, legde de knipsels op een stapel en koos op zondag één artikel om te ontleden en vervolgens te vermalen.

Het wereldbeeld van Croughs is helder: mensen zijn uitstekend in staat hun lot in eigen hand te nemen en gedijen goed zonder bemoeienis van een ander. Tot zover de theorie. Want in werkelijkheid wordt er veel aan gedaan om de vrijheid van het individu in te perken, ter meerdere eer en glorie van het collectief.

Nou is dat collectief niet één grote grijze massa; er is differentiatie aangebracht volgens de bekende progressieve regel: links heeft voorrang. Alles wat zwak is of zich laat voorstaan op zijn bedreigde status, kan rekenen op een voorkeursbehandeling.

In 1995 publiceerde Croughs zijn boek In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon. Dat was een geestige titel die goed weergaf wat de totems zijn van de moderne tijd. Maar de ondertitel van het boek was nog beter: Het geloof der intellectuelen. Want de auteur heeft zijn pijlen nooit gericht op degenen die tot de een of andere minderheid behoorden, nee, hij had het gemunt op de wegbereiders van allerlei progressieve sprookjes, op de intellectuelen.

Die intellectuelen kregen er wekelijks van langs. In zekere zin bespeelde Croughs maar een beperkt register. Iedere week liet hij zien welke heilloze denkbeelden nu weer werden aangehangen, maar in die beperking toonde zich de meester. Want het eigentijdse leven zit zo volgepropt met ideeën die gerelateerd zijn aan het gelijkheidsdenken, dat er op dat ene thema eindeloos kon worden gevarieerd. Zo tekende Croughs met zijn pennetje haarscherp de lijnen van het politiek correcte denken, week na week.

Maar het belangrijkste van zijn werk was, dat hij liet zien hoe allerlei misstanden in ons land (misdaad, armoede, ongebreidelde immigratie) niet zomaar zijn ontstaan. Ze zijn ook het product van dominante hersenspinsels die enorme gevolgen hebben gehad.

De stukjes van Croughs hadden altijd betrekking op de waan van de dag, maar vergist u zich niet. Ze zijn kraakhelder, diepzinnig en ze verouderen niet. Wie over vijftig jaar wil weten welke bizarre denkbeelden in onze tijd de boventoon voerden, kan te rade gaan bij het werk van Croughs. En zal niet weten wat hij ziet.

Deze editorial is afkomstig van de site van HP/De Tijd

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl