“Het probleem van de wereld is niet dat er teveel mensen zijn, maar een gebrek aan politieke en economische vrijheid.”
Julian Lincoln Simon

Leedvermaak

Door Bart Croughs

30 november 2005

Er is in progressieve kring met nauw verholen leedvermaak gereageerd op het failliet van het Franse integratiemodel.

‘Ons multiculturele model mag dan niet werken, het republikeinse model deugt lekker ook niet!’ Paul Cliteur, Hirsi Ali en andere volgelingen van de Franse aanpak beleefden zware weken. Maar veel reden tot juichen heeft links Nederland niet. Als geen enkel integratiemodel werkt, ligt dan niet de conclusie voor de hand dat immigratie uit de derde wereld dan maar beter helemaal kan worden gestopt? Het model-Wilders zou weleens flink aan populariteit kunnen winnen.

Ook andere fout-rechtse benaderingen zouden weleens aan invloed kunnen winnen. De eerste tekenen zijn al zichtbaar. Er wordt welwillend geluisterd naar de Britse schrijver Theodore Dalrymple, die met de beschuldigende vinger naar de verzorgingsstaat wijst. In een redactioneel commentaar in Elsevier wordt ervoor gepleit te stoppen met het uitdelen van uitkeringen. Zelfs NRC Handelsblad richt in een redactioneel commentaar kritische pijlen op de verzorgingsstaat.

Een andere benadering die in deze tijd van relatieve openheid voor onorthodoxe gedachten weleens aan populariteit zou kunnen winnen, is het zogenaamde IQ-model. Niet alle groepen immigranten zorgen voor problemen. Onder de relschoppers in Frankrijk waren niet veel Chinezen te bekennen. Ook in Nederland bezorgen Chinezen weinig overlast. In Amerika doen Chinezen en andere Oost-Aziaten het uitstekend: ze verdienen gemiddeld meer en zijn minder crimineel dan blanke Amerikanen. Zou het succes en falen van verschillende groepen immigranten misschien iets te maken kunnen hebben met hun capaciteiten?

Oost-Aziaten hebben gemiddeld een hoger IQ dan blanken, terwijl zwarten en Arabieren over een lager IQ beschikken. En het is bekend dat mensen met een laag IQ vaker arm zijn, eerder werkloos raken en sneller voor de criminaliteit kiezen dan mensen met een hoog IQ. Wie weet duurt het niet lang meer voordat de eerste taboedoorbrekende denker ervoor pleit de taaltoets en de inburgeringstoets te vervangen door een IQ-toets.

Kortom, links Nederland zou in de toekomst weleens met weemoed terug kunnen denken aan de tijd waarin het republikeinse model van Paul Cliteur en de taaltoetsen van Rita Verdonk de grote vijand waren.

Bart Croughs

Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd.

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl