“Inflatie is de enige vorm van belasting die opgelegd kan worden zonder wetgeving.”
Milton Friedman

Dubbele tong

Door Bart Croughs

23 november 2005

Van het goedpraten van geweld en terreur, mits progressief van aard, is de Volkskrant nooit vies geweest.

Ook nu stelt deze krant niet teleur. Columnist Kader Abdolah beschrijft de allochtone straatterreur in Frankrijk in lyrische bewoordingen: hij rept van ‘een globale actie die het oude, krappe Europese kader wil breken om ruimte te maken voor de onder druk gezette immigranten’. De immigrantenkinderen ‘hebben het roer overgenomen’, aldus een jubelende Abdolah. Hij spreekt zelfs van ‘verzet’ dat hem doet denken aan het verzet tegen Saddam Hoessein.

'Kader Abdolah is niet de enige Volkskrant-intellectueel die zich enthousiast toont over de dappere verzetsstrijders die auto’s, postkantoren, scholen en gehandicapte vrouwen in brand steken en die oude mannen die brandjes blussen doodslaan.'
Kader Abdolah is niet de enige Volkskrant-intellectueel die zich enthousiast toont over de dappere verzetsstrijders die auto’s, postkantoren, scholen en gehandicapte vrouwen in brand steken en die oude mannen die brandjes blussen doodslaan. Columniste Nazmiye Oral vindt het weliswaar ‘geen geruststellende ontwikkeling’ dat er ook menselijke slachtoffers vallen, maar: “Toch zijn de rellen uitermate gezond.” Er is hier namelijk sprake van een ‘rechtvaardige roep om aandacht’.

Dit soort taal louter af te doen als praatjes van een paar allochtonen die hun geweldscultuur nog niet achter zich hebben gelaten, is voorbarig. Allochtonen zijn dezer dagen weliswaar flink oververtegenwoordigd onder opiniemakers met sympathie voor barbarij, maar ze staan niet alleen. Neem Menno van der Veen van de progressieve praatclub De Balie. Hij is iets slimmer dan Abdolah en Oral: hij neemt in de Volkskrant eerst netjes afstand van het geweld, om vervolgens in één adem door te schrijven: “Laten we achter een groep gaan staan die geen politieke stem heeft en die naar geweld moet grijpen om te worden gehoord. Laten we hen zo hard steunen dat geweld overbodig wordt.” Geweld is nu dus nog níet overbodig; het is iets waar je als zielige allochtoon die wil worden gehoord wel naar móet grijpen. Laten we daarom achter de geweldplegers gaan staan.

Het zijn twee stijlen: aan de ene kant ongeremd enthousiasme (Abdolah) en expliciete steun (Oral), aan de andere kant de dubbele tong. Het is het verschil tussen de doorgewinterde autochtone progressief en de naïeve allochtone intellectuelen, die, ongeïntegreerd als ze zijn, nog niet beseffen dat je in Nederland je steun aan geweld en terreur bij voorkeur dient te omzwachtelen met politiek correcte formuleringen.

Bart Croughs

Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd.

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl