“Des te meer wetten, des te minder recht”
Cicero

Statolatrie

Door Bart Croughs

2 november 2005

Het probleem met ambtenaren is vaak niet zozeer dat ze lui zijn, maar dat ze niet lui genoeg zijn.

In plaats van uit hun neus te eten, hebben de noeste arbeiders van de Taalunie weer eens nieuwe spellingregels verzonnen. Paardebloem dient voortaan te worden geschreven als paardenbloem, ideeënloos wordt ideeëloos en reïntegratie wordt re-integratie. De creativiteit van de Nederlandse overheidsdienaar is grenzeloos.

Dat de overheid destructief te werk gaat jegens de Nederlandse taal is niet opmerkelijk. Het dwarszitten, belasten en kapot reguleren van particulier initiatief zit nu eenmaal in de aard van het beestje. Opmerkelijk is vooral de volgzaamheid waarmee de Nederlander elke keer weer de idiote ideeën van de overheid ten uitvoer brengt. Er wordt wel veel gejammerd en geklaagd. Ministers worden gekapitteld omdat ze de spellingwijziging hebben goedgekeurd, er verschijnen oproepen om de Taalunie op te heffen, enzovoort.

Nederlanders zien zichzelf graag als een anarchistisch volkje dat zich niet door het gezag laat ringeloren. [...] In werkelijkheid lijdt de Nederlander aan een ernstige vorm van statolatrie. Hij aanbidt de staat, is gezagsgetrouw en onderdanig: een echte slaaf.
Maar de gedachte dat je de overheid ook kunt negeren en gewoon kunt blijven spellen zoals je dat altijd deed, lijkt bij niemand op te komen. Na het nodige gesputter doet iedereen weer braaf wat de overheid van ’m verlangt.

Nederlanders zien zichzelf graag als een anarchistisch volkje dat zich niet door het gezag laat ringeloren. Een volk dat, in de woorden van het befaamde Postbanklied, wars is van betutteling, dat zich niet de wet laat voorschrijven, enzovoort. In werkelijkheid lijdt de Nederlander aan een ernstige vorm van statolatrie. Hij aanbidt de staat, is gezagsgetrouw en onderdanig: een echte slaaf. Nee, erger nog dan een slaaf. Slaven volgen bevelen op omdat ze aan de ketting liggen en zweepslagen vrezen, de Nederlander volgt bevelen op omdat hij van nature slaafs is. Hij beeldt zich zijn eigen ketenen in.

Ik heb een voorstel: houd op met klagen over de Taalunie en over het kabinet. Negeer die idioten gewoon! Geen aandacht aan besteden, dan houden ze vanzelf op. Ik zal hier alvast het goede voorbeeld geven: Ideeënloos! Paardebloem! Reïntegratie!

Schrijvers, journalisten, leraren, redacties, uitgevers! Volg mij! De revolutie lonkt! Jullie hebben niets te verliezen dan jullie ingebeelde ketenen!

Bart Croughs

Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd.

Gerelateerde link:
- Wikipedia: Statolatry

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl