“When you vote, you are exercising political authority. You are using force, and force, my friends, is violence…the supreme authority from which all other authority is derived.”
Uit de film “Starship Troopers”

Donner

Door Bart Croughs

10 oktober 2005

Hij lijkt rechtstreeks uit een film uit de jaren vijftig gestapt, maar vergis je niet: minister Donner is intellectueel geheel bij de tijd.

Zo schreef hij over het cellentekort: “Het probleem laat zich niet oplossen door onbegrensd capaciteit bij te bouwen.” Hij verwees daarbij naar de VS, waar het aantal gevangenen vele malen hoger ligt dan in Nederland.

Illustreert de ervaring in Amerika werkelijk de stelling dat criminelen opsluiten niet helpt? In de jaren zestig nam in de VS, onder invloed van verlichte theorieën over de verwerpelijkheid van straffen, het aantal gevangenen af. Het aantal moorden explodeerde. De vooruitstrevende ideeën leken warempel contraproductief te werken! Wie had dat kunnen denken… Eind jaren zeventig begon de gevangenispopulatie aan een lange klim omhoog. Het aantal moorden nam niet langer toe, en ging uiteindelijk zelfs sterk omlaag. Kortom, om zijn betoog te ondersteunen komt Donner met een voorbeeld dat zijn betoog ondermijnt.

Het is overigens niet zo vreemd dat de misdaad afneemt wanneer de criminelen opgesloten zitten – je moet bijna wel een intellectueel zijn om dit verband niet te kunnen begrijpen.

Donner tapt vaker uit bizarre progressieve vaatjes. Toen Hilbrand Nawijn een paar jaar geleden voor de doodstraf pleitte, kwam Donner in een luid toegejuicht betoog tegen de doodstraf met het argument dat de straf proportioneel dient te zijn aan het misdrijf, en dat ‘de doodstraf zich niet laat proportioneren naar de mate van schuld’.

Nu is proportioneel straffen heel mooi, maar welke straf is proportioneel als er sprake is van moord? Gevangenisstraf, of toch de doodstraf? Kortom, Donners proportionaliteitsbeginsel is in feite een argument vóór de doodstraf.

Donners bezwaar luidt dat je iemand een kortere of langere gevangenisstraf kunt geven naarmate zijn misdrijf ernstiger is, en dat dit met de doodstraf niet kan. Maar hetzelfde geldt voor levenslang: je kunt iemand die een moord pleegt levenslang geven, maar je kunt iemand die twee moorden pleegt geen twee keer levenslang geven. Toch zwijgt Donner over het afschaffen van levenslang.

Zoveel onnozelheid maakt wantrouwig. Je zou bijna gaan geloven dat Donner in werkelijkheid even reactionair is als hij eruitziet, en met opzet onzinnige argumenten bedenkt voor progressieve standpunten om zo het progressieve gedachtegoed te ondermijnen.

Bart Croughs

Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd.

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl