“Inflatie is de enige vorm van belasting die opgelegd kan worden zonder wetgeving.”
Milton Friedman

Consumeer u rijk

Door Pamela Hemelrijk

1 augustus 2005

Zo lang als ik me kan herinneren is ons stelselmatig van hogerhand ingepompt dat grof materialisme verwerpelijk is; dat het asociaal, om niet te zeggen crimineel is om je te omringen met patserige luxegoederen die je helemaal niet nodig hebt. Geen geleerd artikel over economie of er werd wel in afgegeven op de “consumptiemaatschappij”. Dat was iets heel slechts, en het moest weg. Waarom werd er nooit bij verteld, en daar vroeg ook nooit iemand naar.

Thans heeft Nederland, op Malta en Italië na, de belabberdste economie van de hele EU, de recessie is diep en de koopkracht is sinds 2003 met 4,1 procent gedaald. Dus houdt de Nederlander de hand op de knip, zoals dat heet. Je zou zeggen: dat moet die betweters toch met grote voldoening vervullen. Eindelijk wordt hun oproep om te “consuminderen” massaal opgevolgd.

Maar nee. Nu ben je ineens asociaal als je je geld níet over de balk smijt. Nout Wellink, president van de Nederlandse Bank, heeft het zelf gezegd in NOVA: de Nederlandse consument moet meer gaan uitgeven. Hij moet zijn spaargeld gaan verbrassen aan goederen die hij niet nodig heeft. Alleen zo kan de economie er weer bovenop geholpen worden, en het sociale stelsel behouden blijven, aldus Nout. (Ik zie de Postbus 51-spotjes al voor me: “Help de minima de winter door: koop een Ferrari!”)

'Was het maar waar dat je de levensstandaard kon opkrikken door alleen maar te consumeren! Dan was de armoede al lang de wereld uit.'
Hoe is het mogelijk dat de media die quatsch voor zoete koek slikken. Ik kan er met mijn pet niet bij. Was het maar waar dat je de levensstandaard kon opkrikken door alleen maar te consumeren! Dan was de armoede al lang de wereld uit. Geld opmaken kan namelijk iedereen. Daar is geen kunst aan. Rijkdom creëren daarentegen is een stuk moeilijker. Daarvoor moet je iets produceren waaraan behoefte bestaat. Wasmachines bijvoorbeeld, zodat de dames niet meer de hele dag over de tobbe gebogen hoeven te staan, en tijd overhouden om zelf iets te produceren dat ze kunnen verkopen, zodat ze op hun beurt hun levensstandaard kunnen verhogen, enz. enz.

Heeft u thuis een noodfondsje aangelegd voor het geval de erfpacht, de ziekenfondspremie, het collegegeld, de hondenbelasting en de alcoholaccijnzen weer worden verhoogd? Dan bent u dus niet vaderlandslievend. U moet dat geld tot de laatste cent gaan vergokken in het casino! Dan stuurt de gemeente wel een deurwaarder om beslag op uw inboedel of uw salaris te leggen als u straks de verhoging van de onroerendgoedbelasting niet kunt betalen. En zo stuwen we dan (“met z’n allen!”) de welvaart naar ongekende hoogten.

Dat gelooft Wellink natuurlijk zelf ook niet. Waarom zegt hij het dan? Dat zal ik u vertellen. Er is namelijk één instantie die wel degelijk profiteert van consumptie as such, en dat is de fiscus. Die harkt van elke transactie (ook als het een economisch onverantwoorde transactie is) een vet percentage naar zich toe. Wellink probeert met zijn oproep de Nederlandse schatkist te spekken. Dat is zijn idee van welvaart: een rijke overheid met een arme bevolking. Ik denk daar persoonlijk anders over, maar één ding is zeker: keizer Bokassa zou het roerend met Nout eens zijn geweest.

Pamela Hemelrijk

Over de auteur

Pamela Hemelrijk (1947 - 2009) heeft twaalf jaar voor het ANP gewerkt als algemeen verslaggeefster, en tien jaar voor het Algemeen Dagblad, als feature-reporter en columniste.

Steeds meer conflicten met de hoofdredactie wegens het buiten hangen van de vuile was, en censuur op columns. Kreeg in 1995 een verbod om nog langer columns te schrijven over Srebrenica. (Hoofdredacteur: "Jij altijd met je gezeur over de waarheid, de hele waarheid en niets dan de waarheid; wij moeten hier een krant maken ja? Wij hebben hier te maken met de orde van de dag ja?")

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl