Opdoeken die handel

Door Pamela Hemelrijk

25 juni 2005

D’r is weer oeverloos over gediscussieerd, maar geen een van die schijtlaarzen in de kamer heeft durven opwerpen dat die hele fokking TBS veel beter kan worden afgeschaft. Moet ik dan altijd alles zelf doen? ’t Is weer net als met de europese integratie of de verzorgingsstaat: je mag er wel over bekvechten, mits je er niet tegen bent. Want dan ga je buiten de orde.

Nederland is het enige land ter wereld dat strafrechtelijk onderscheid maakt tussen gestoorde en normale criminelen. Andere landen doen dat niet, en daar hebben ze groot gelijk in. Er bestaat namelijk geen objectieve maatstaf om te bepalen wat gestoord is en wat niet. Ben je psychotisch als je jezelf met poep insmeert? Ja – tenzij je een baby bent, want voor baby’s is dat normaal. Ben je een seksueel gestoorde delinquent als je je pasgeboren dochters hun clitoris afhakt? Dat hangt ervan af. Als je het op een seksboerderij doet, dan heet het ritueel misbruik, en zal iedere zielknijper zeggen dat je dwangverpleging moet krijgen. Maar als je een moslim bent, dan is het geen geestelijke afwijking, want alle moslims mutileren hun jonge dochters.

De grens tussen normaal en gestoord is niet wetenschappelijk te trekken, want het is geen medische, maar een sociaal-culturele kwestie.
De grens tussen normaal en gestoord is niet wetenschappelijk te trekken, want het is geen medische, maar een sociaal-culturele kwestie. Abnormaal is datgene wat afwijkt van de norm; andere criteria hebben we niet. En wat die norm is, dat bepaalt niet de psychiatrie, maar de maatschappij als geheel. (Pubers van 2 meter krijgen nu nog groeiremmers toegediend, omdat ze “abnormaal lang” zijn. Maar als bijna alle pubers twee meter worden, dan heb je juist een groeistoornis als je onder de twee meter blijft. “Abnormaal” is een relatief begrip, en er valt in strikt wetenschappelijk opzicht dus geen zinnig woord over te zeggen.)

Voorspellen of iemand zal recidiveren kunnen psychiaters ook al niet; Donner gaf het zelf toe. Ik zou zeggen: raadpleeg die zwendelaars dan ook niet meer! Idioot! Of vraag het liever aan een paragnost. Die raaskalt ook maar een eind weg, maar hij is een stuk goedkoper.

Niettemin wordt het hier aan artsen overgelaten om te bepalen hoe lang sommige criminelen moeten boeten voor hun daden. Dit leidt tot de meest verschrikkelijke uitwassen. Ik heb eens een man geïnterviewd die 11 jaar in de Van der Hoeven kliniek had gezeten. Hij was daar beland nadat hij 600 gulden van zijn baas had gestolen. Een psycholoog had namelijk besloten dat zijn gedrag pathologisch was, en dat hij derhalve geen straf, maar hulp moest krijgen. Na vier jaar vruchteloos lullen weigerde hij verder nog aan de therapie mee te werken. Maar zoiets wordt daar opgevat als een bewijs dat de patiënt “volhardt in zijn stoornis”. En dus werd zijn TBS elke twee jaar verlengd, op advies van nurse Ratchit, zal ik maar zeggen, die heks uit One flew over the cuckoo’s nest.

Leg dan maar eens uit dat TBS geen straf is: “Inderdaad, je weet niet of je ooit nog vrij zult komen. Dat hangt ervan af met welk been wij uit bed zijn gestapt. Ik zou me dus maar heel rustig houden als ik jou was. Want als je in je wanhoop tegen de muren opvliegt, of met borden gaat gooien, dan stoppen we je in een isoleercel, waar je met een hoge-drukstraal van drie atmosfeer wordt schoongespoten. En je detentie wordt dan weer met twee jaar verlengd. Maar je moet goed begrijpen: we doen dat allemaal niet om je te straffen. We doen dat om je te helpen!”)

Ze hadden die man net zo goed levenslang vast kunnen houden, want hij wordt nu door iedereen gemeden als een lepralijder. Als hij zijn huis uitkomt halen de buren hun kinderen binnen. “Die gozer”, redeneren ze, “zal wel niet voor niks 11 jaar in een psychopatenasiel hebben gezeten”. Weten zij veel dat die stakker nooit iets heeft misdreven, behalve een potje joyriding en een kruimeldiefstal.

Uitgekookte TBS’ers daarentegen, die weten hoe je een goeie indruk op de psychiater moet maken, die staan soms in no time weer op straat.
Uitgekookte TBS’ers daarentegen, die weten hoe je een goeie indruk op de psychiater moet maken, die staan soms in no time weer op straat. Ik heb eens een moordenaar gesproken die na vier jaar uit de kliniek was ontslagen, omdat hij genezen was verklaard. Hij had de arts doodgeschoten bij wie zijn vriendin een abortus had ondergaan. “Zo zit ik nu eenmaal in elkaar”, zei die griezel, terwijl het klamme zweet me uitbrak omdat ik hem had binnengelaten. “Oog om oog, tand om tand, dat is mijn motto. Ik heb er geen spijt van. Ik zou het morgen weer doen”.

Hij had een verzorgd uiterlijk, droeg een Armani suit, en sprak onberispelijk algemeen beschaafd nederlands. Deze yup had kans gezien zo goed als ongestraft een gruwelijk misdrijf te plegen. Door zich eerst in een kliniek te laten opnemen, en zich er vervolgens behendig weer uit te lullen. Hij had zijn vrijlating te danken aan zijn social skills. En dat noemen wij gerechtigheid?

Normaal of gestoord, wat een nonsens allemaal. Normale moordenaars bestaan niet, want moorden is niet normaal. Als het normaal was, zouden we het allemaal van tijd tot tijd doen. Dus geef die gasten gewoon 10 tot 20 jaar, al naar gelang de verzachtende omstandigheden, en laat ze dan vrij. Als zelfs beroepsmoordenaars (van wie je zeker wéét dat ze weer zullen toeslaan) recht hebben op een tweede kans, waarom psychopaten dan niet? Moorden ze daarna nog een keer, geef ze dan levenslang. En gooi al die forensische psychiaters, die nog nooit één lustmoordenaar hebben genezen, op de keien. Want ze perverteren ons strafrecht met hun kwakzalverij.

Pamela Hemelrijk

Over de auteur

Pamela Hemelrijk (1947 - 2009) heeft twaalf jaar voor het ANP gewerkt als algemeen verslaggeefster, en tien jaar voor het Algemeen Dagblad, als feature-reporter en columniste.

Steeds meer conflicten met de hoofdredactie wegens het buiten hangen van de vuile was, en censuur op columns. Kreeg in 1995 een verbod om nog langer columns te schrijven over Srebrenica. (Hoofdredacteur: "Jij altijd met je gezeur over de waarheid, de hele waarheid en niets dan de waarheid; wij moeten hier een krant maken ja? Wij hebben hier te maken met de orde van de dag ja?")

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl