Discriminatie

Door Bart Croughs

22 juni 2005

De kwaliteitskranten hebben een nieuwe misstand in het bedrijfsleven ontdekt.

Jeugdige vakkenvullers en caissières krijgen geen contractverlenging aangeboden als ze een jaartje ouder worden. Leeftijdsdiscriminatie! Gelukkig dat er nog een overheid is die deze schandelijke praktijken bestrijdt!

Waarom zijn de Nederlandse supermarkten zo gek om iemand af te danken alleen omdat-ie 18, 19 of 20 jaar oud is geworden? Als je al goed personeel hebt, waarom dan de moeite nemen om nieuw personeel te werven dat weer opnieuw ingewerkt moet worden? Wanneer er in het bedrijfsleven schijnbaar irrationele praktijken plaatsvinden, luidt de vuistregel: ‘De overheid is verantwoordelijk.’ Ofwel: ‘Zoek naar idiote wetgeving’. Eenvoudig, maar altijd raak. Ook in dit geval.

De overheid dwingt supermarkten om jonge werknemers die een jaar ouder zijn geworden een hoger salaris te betalen, ook al geven hun prestaties daar geen enkele aanleiding toe. (Inderdaad, er is hier sprake van wetgeving die discrimineert op grond van leeftijd, maar het is de overheid die discrimineert, en dus is het toegestaan.) De supermarkten worden geacht om de extra kosten die het met zich meebrengt werknemers meer te betalen dan ze waard zijn, af te wentelen op de consument, in de vorm van hogere prijzen.

Gelukkig voor de consument hebben de supermarkten hier iets op gevonden: de kunstmatig te duur gemaakte werknemers krijgen geen contractverlenging aangeboden, en worden vervangen door jonger personeel dat z’n salaris wel waard is. De jeugdige vakkenvuller wiens karakter niet zo verrot is dat hij een procedure begint om de supermarkt te dwingen hem meer te betalen dan hij voor de supermarkt waard is, staat machteloos. Zijn baantje behouden tegen zijn oude salaris is onmogelijk: de overheid verbiedt hem eenvoudig om zichzelf aan te bieden tegen zijn oude salaris.

Kortom, de overheid voert tirannieke en discriminerende wetgeving in die ouder wordende jongeren uit de markt prijst, en poseert vervolgens als redder in nood: wapperend met anti-discriminatiewetgeving in de hand komt ze de arme slachtoffers van de eigen regelgeving te hulp.

En de kwaliteitskranten stinken er allemaal in. Of doen in ieder geval net alsof.

Bart Croughs

Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd.

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl