“Er is niets verkeerd aan verandering, zolang het maar in de goede richting is.”
Winston Churchill

Links vullen

Door Bart Croughs

1 juni 2005

De graaizucht van Paul Rosenmöller heeft voor nogal wat honende commentaren gezorgd.

‘Links lullen, rechts zakken vullen!’ aldus de teneur. Dat verwijt is onterecht. Rechts zakken vullen doe je op de vrije markt, door diensten te leveren die mensen vrijwillig afnemen omdat ze die diensten meer waard achten dan de prijs die ze ervoor betalen. Rechts zakken vullen is dus voor alle betrokken partijen een winstgevende zaak.

Aan dergelijk gedrag heeft Rosenmöller zich zeker niet schuldig gemaakt. Rosenmöller krijgt 70.000 euro per jaar betaald omdat hij zich één dag per week bezighoudt met adviezen geven over de integratie van allochtone vrouwen. Welnu, niemand is zo gek om Rosenmöller vrijwillig een dergelijk bedrag voor dit soort adviezen te betalen. Op de vrije markt zou hij tevergeefs leuren met zijn allochtone-vrouwen-adviezen.

De oplossing is in zo’n geval eenvoudig: je doet gewoon een greep in de zakken van de belastingbetaler. Op die manier kun je mensen die in het geheel niet in je adviezen zijn geïnteresseerd, toch dwingen over de brug te komen. Als je zoals Rosenmöller goede connecties bij de overheid hebt, is dit een fluitje van een cent.

Kortom, de manier waarop Rosenmöller zijn geld verdient, is geheel in overeenstemming met zijn anti-markt-ideologie. Wat Rosenmöller doet, is links lullen, links zakken vullen.

Wat je hem wel kunt verwijten, is dat hij te veel verdient. Rosenmöller is immers een voorstander van een gelijke inkomensverdeling. Hier schoot de Volkskrant Rosenmöller te hulp: “Als linkse mensen geen geld mogen hebben, resten er voor hen slechts twee opties: rechts worden of het grootste gedeelte van hun geld weggeven. Dat zijn de enige manieren om het verwijt van hypocrisie te voorkomen. Maar de eerste methode is cynisch en de tweede vereist een heiligheid die voor de doorsnee-sterveling niet is weggelegd” (de Volkskrant, 14 mei).

Het is volgens de Volkskrant dus níet cynisch om je medemens met idealen om de oren te slaan waar je je zelf niets van aantrekt. Maar het is wél cynisch om de onzinnigheid in te zien van idealen die zelfs door de aanhangers ervan niet in de praktijk kunnen worden gebracht.

Je blijft lachen met de Volkskrant.

Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd.

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl