Vlaktaks

Door Bart Croughs

31 maart 2005

Het voorstel van het Liberaal Manifest om een ‘vlaktaks’ in te voeren waarbij alle belastingbetalers hetzelfde tarief betalen, heeft veel weerstand opgeroepen.

Zelfs Elsevier keerde zich tegen het voorstel. Met de vlaktaks wordt volgens redacteur Van der List afstand genomen van het beginsel ‘dat de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen’. Dit nu is een misverstand.

Bij een vlaktaks betaalt iedereen dan wel hetzelfde tarief (bijvoorbeeld dertig procent), maar het getuigt van verregaande ongecijferdheid om daaruit te concluderen dat iedereen dan ook evenveel belasting betaalt. Ook bij de vlaktaks geldt dat hoe meer je verdient, hoe meer belasting je moet betalen. Wie 100.000 euro verdient, moet tien keer zoveel belasting betalen als wie 10.000 euro verdient. Kortom, de sterkste schouders dragen nog steeds de zwaarste lasten.

En dat is precies het verwerpelijke van de vlaktaks. De vlaktaks is in feite een boete op productieve arbeid. Hoe harder je werkt, des te hoger de boete die je moet betalen; hoe meer je luiert en op andermans zak teert, des te lager de boete. Als mensen die meer verdienen ook meer zouden profiteren van de diensten van de overheid zou er nog iets voor te zeggen zijn, maar in de huidige verzorgingsstaat is het omgekeerde het geval: je wordt gedwongen meer belasting te betalen naarmate de tegenprestatie van de overheid kleiner wordt. Kortom, ‘afzetterij’ is hier nog een milde term.

De enige vorm van belastingheffing die niet aan dit euvel lijdt, is de poll tax waarbij iedereen in absolute termen evenveel belasting betaalt. Ook vanuit progressief oogpunt is deze belasting goed te verdedigen: alle burgers worden gelijk behandeld, en er vindt geen discriminatie plaats op basis van inkomen. Artikel 1 van de Grondwet verbiedt de overheid om burgers te discrimineren ‘op welke grond dan ook’ – dus ook op grond van inkomen.

Voordeel van de poll tax is bovendien dat deze belasting, om voor de armen betaalbaar te zijn, bijzonder laag moet zijn. En dat is ook de reden waarom geen overheid ter wereld, hoe ‘rechts’ ook, de poll tax invoert. Overwegingen van rechtvaardigheid zijn mooi, maar het mag de eigen inkomsten natuurlijk niet in de weg staan.


Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl