“I am in favor of cutting taxes under any circumstances and for any excuse, for any reason, whenever it's possible.”
Milton Friedman

Doodstraf

Door Bart Croughs

8 maart 2005

Het voorstel van Patrick van Schie, directeur van de Teldersstichting, om de doodstraf weer in te voeren leverde de voorspelbare lawine aan negatieve reacties op.

De politici waren bijna unaniem tegen, en de intellectuelen (Bas Heijne, Jan Blokker, Marjolijn Februari, H.J.A. Hofland, et cetera) waren het al evenzeer met elkaar eens. Kortom, er was niet veel veranderd in weldenkende kringen sinds Nawijn twee jaar geleden zijn mond voorbijpraatte.

De argumentatie was er in die twee jaar ook al niet op vooruitgegaan. Het meest gehoorde argument was de altijd weer terugkerende klacht dat de doodstraf onomkeerbaar is, en dat een eventuele fout van de rechter later niet meer kan worden rechtgezet. Zelfs Van Schie vond dit een zwaarwegend argument. Te veel eer.

Er bestaat natuurlijk altijd het risico dat iemand ten onrechte ter dood wordt gebracht, maar als dat reden is om de doodstraf af te wijzen, dan moeten celstraffen ook worden afgewezen. Het risico dat iemand ten onrechte een (levenslange) gevangenisstraf moet uitzitten, bestaat namelijk ook, tenzij je ervan uitgaat dat alle rechterlijke dwalingen worden ontdekt, en dat ze bovendien ook nog eens snel genoeg worden ontdekt om de fout te kunnen herstellen. Onzin dus.

Je kunt hooguit stellen dat het risico op een onherstelbare rechterlijke dwaling bij de doodstraf groter is dan bij een gevangenisstraf, omdat in geval van een gevangenisstraf meer tijd is om de dwaling te ontdekken. Maar dit bezwaar kan eenvoudig worden weggenomen door in geval van de doodstraf een sterkere bewijslast te eisen dan in geval van een gevangenisstraf. Ook nu is het al zo dat bij zwaardere zaken een zwaardere bewijslast nodig is: een boete wegens foutparkeren vereist minder zware bewijslast dan een levenslange gevangenisstraf wegens meervoudige moord.

Hierop kan nog worden tegengeworpen dat een ten onrechte uitgevoerde doodstraf erger is dan een ten onrechte uitgevoerde levenslange gevangenisstraf, en dat daarom de doodstraf onwenselijk is. Maar een ten onrechte uitgevoerde levenslange gevangenisstraf is weer erger dan een ten onrechte uitgevoerde celstraf van een jaar, enzovoort. Op die manier redenerend moeten alle straffen worden afgeschaft.

Bart Croughs

Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd.

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl