“The trouble with socialism is that you eventually you run out of other people’s money.”
Margaret Thatcher

Andersdenkend

Door Bart Croughs

5 januari 2005

Vorige week is in Nederland een man tot een voorwaardelijke gevangenisstraf veroordeeld wegens het publiceren van een tekst waarin de Holocaust in twijfel wordt getrokken.

Mocht de man zijn mening over de Holocaust nogmaals uiten, dan gaat hij de gevangenis in. Je zou zeggen: een mooi klusje voor Amnesty International.

Deze organisatie strijdt namelijk voor de vrijlating van ‘gewetensgevangenen’, gedefinieerd als mensen die worden opgesloten ‘vanwege hun politieke, godsdienstige of andere overtuiging, hun etnische afkomst, geslacht, seksuele oriëntatie, huidskleur of taal en die geen geweld hebben gebruikt of gepropageerd’. Tot zover de theorie. Nu de praktijk.

Wat had Amnesty te zeggen over het toenemend aantal gewetensgevangenen in West-Europa van de afgelopen jaren? In Duitsland heeft Amnesty de laatste jaren actie gevoerd voor gevangenen en asielzoekers die door de politie zouden zijn mishandeld. Over gewetensgevangenen geen woord; wie op de rapporten van Amnesty afgaat, zal tot de conclusie komen dat er in Duitsland geen gewetensgevangen bestaan.

Toch zijn er in Duitsland de laatste jaren verschillende mensen tot jarenlange celstraffen veroordeeld vanwege hun overtuigingen. Van het propageren van geweld was daarbij geen sprake; het enige misdrijf van de betrokkenen was het kenbaar maken van afwijkende opvattingen over de aard en omvang van de jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog.

Het zwijgen van Amnesty over deze gewetensgevangenen is oorverdovend. Hetzelfde geldt voor de Holocaust-revisionisten die gevangen zitten in Zwitserland en Oostenrijk. Omdat AI zwijgt over de gewetensgevangenen in deze progressieve, democratische landen, worden dit soort mensenrechtenschendingen tegenwoordig heel gewoon gevonden.

Als ze bij Amnesty International hun eigen uitgangspunten serieus nemen, staan ze voor de keus: ofwel actie gaan voeren voor de Holocaust-revisionisten, ofwel de uitgangspunten aanpassen en openlijk uitkomen voor wat de laatste jaren in de praktijk al het beleid is geweest.

In dat geval moet de passage ‘die geen geweld hebben gebruikt of gepropageerd’ worden uitgebreid, bijvoorbeeld tot ‘die geen geweld hebben gebruikt of gepropageerd, en die er de juiste opvattingen over de Holocaust op na houden’. Of, wat korter en algemener: ‘en die geen enge rechtse meningen verkondigen’.

Bart Croughs

Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd.

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl