Dubbele Moraal

Door Bart Croughs

27 december 2004

Dat het doodwensen van Geert Wilders door Abdul-Jabbar van de Ven zoveel ophef veroorzaakt, getuigt van hypocrisie, aldus reageerden talloze opiniemakers.

Columnisten van NRC Handelsblad (Frits Abrahams), de Volkskrant (Francisco van Jole), Algemeen Dagblad (Frits Barend) en Trouw (J.A.A. van Doorn) praatten elkaar in roerende eenstemmigheid na.

Maar toen Theo van Gogh Paul Rosenmöller kanker toewenste, was er geen ophef! Wat moslims niet mogen, mag Van Gogh kennelijk wel!

Opmerkelijk is dat juist de uitlatingen van Theo van Gogh eruit werden gepikt. Onze speurhonden van hypocrisie en dubbele moraal lijken hier selectief te werk te gaan. Van Gogh was toch werkelijk niet de enige die zich aan doodwensen heeft bezondigd.

Van recenter datum zijn bijvoorbeeld de uitlatingen van Piet Grijs, die in Vrij Nederland Paul Cliteur onder de tram wenste, en van Frits Abrahams, die in NRC Handelsblad de LPF-aanhangers doodwenste. En doodwensen in Vrij Nederland of NRC Handelsblad is toch opmerkelijker dan doodwensen in een obscuur hoekje van het internet.

Maar ja, Frits Abrahams en Piet Grijs zijn progressieve types die rechtse rakkers doodwensen, en daar moet je dus niet over zeuren. Van Gogh daarentegen was een rechtse rakker die moslims en progressieven aanviel – die verdient dus slaag.

Bovendien valt de (impliciete) boodschap dat rechtse rakkers kennelijk méér mogen dan moslims in het water als je ook Abrahams en Grijs erbij betrekt.

Toch is er hier sprake van een dubbele moraal, alleen ligt die iets anders dan het verlichte columnistendom doet voorkomen.

Van Gogh kon met zijn doodwens aan het adres van Rosenmöller alleen terecht op zijn eigen website en bij een uitgever van stripboeken. Piet Grijs en Frits Abrahams kunnen met hun doodwensen aan het adres van rechtse tegenstanders terecht bij NRC Handelsblad en Vrij Nederland.

Het zelfreinigend vermogen van de Nederlandse kwaliteitspers blijkt alleen bij rechtse doodwensers te werken. Van Gogh werd bovendien, terwijl zijn lijk nog warm was, van alle kanten als verwerpelijke doodwenser aan de schandpaal genageld.

De nog levende progressieve doodwensers kunnen rustig doorschrijven in nette kranten en opiniebladen, zonder dat een haan ernaar kraait.

Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl