“Het probleem van de wereld is niet dat er teveel mensen zijn, maar een gebrek aan politieke en economische vrijheid.”
Julian Lincoln Simon

Pamela Hemelrijks toespraak voor het Meervrijheid politiek café: deel 1

Door Pamela Hemelrijk

13 december 2004

Laten we de zaak eens omdraaien. Paul Rosenmöller (ik noem maar een dwarsstraat) wordt vermoord door een neonazistische skinhead. Stel. De skinhead in kwestie signeert zijn werk door met een stiletto een hakenkruis en de tekst “vol is vol” in de borstkas van Rosenmöller te kerven, en laat op het lijk een brief achter om aan te kondigen dat laat ons zeggen Femke Halsema, Jan Marijnissen, Jeltje van Nieuwenhoven en Wouter Bos hetzelfde lot wacht.

Sociale onrust is het gevolg, zoals u begrijpt. Er gaan stenen door de ruit bij Nieuwrechtsvoorman Michiel Smit en de rechtse lokalo Hans Smolders wordt bedreigd met een pistool. Antifascisten en Internationale Socialisten timmeren een bijeenkomst van de Nederlandse Volksunie uit elkaar. (Dat gebeurde trouwens voor de moord op Rosenmöller ook al, maar goed.) Het clubhuis van een groep Lonsdale-jongeren wordt in brand gestoken, het hoofdkwartier van het Oud Strijders Legioen wordt met leuzen beklad, en het bij het huis van de weduwe Rost van Tonningen wordt een molotovcoctail naar binnen geworpen.

Dan komt onze overheid in actie. De premier verschijnt op de buis. Hij is ontzettend kwaad: “Dit kan in een beschaafd land niet getolereerd worden”, spreekt hij ferm. “Van Lonsdalejongeren blijf je af. Van het Oud Strijders Legioen blijf je af. Van de weduwe Rost van Tonningen blijf je af”. Zijn oproep heeft effect. Er wordt een stille tocht gehouden voor het afgebrande clubhuis van de Lonsdale jongeren. Bezorgde burgers, gewapend met waxinelichtjes, vormen een “menselijk schild” rond het gebouw. De Kunnegin brengt een bezoek aan de Lonsdalejongeren.

Die leggen de Majesteit uit dat zij, vanwege hun Lonsdale jekker, worden nagewezen op straat, geweigerd in disco’s en gepasseerd bij solicitaatsies. Dat het dus nogal logisch is dat steeds meer van hen in de verleiding komen om aan het moorden te slaan. Dat de overheid dit alleen maar kan verhinderen door Lonsdale-jongeren voortaan voorrang te geven op de arbeidsmarkt. Ze voegen er nog aan toe dat zij de moord op Rosenmöller niet goedkeuren, maar dat ze wel heel erg blij zijn dat hij dood is. De Majesteit knikt. Daar kan ze helemaal inkomen. Op de terugweg brengt ze nog een bliksembezoek aan de Wenckebachweg, om de Hells Angels een hart onder de riem te steken. Die klagen namelijk dat ze bijna niet meer over straat durven, omdat zij op de moord worden aangekeken. Terwijl ze er niets mee te maken hebben gehad! Om hun leed te verzachten worden de Hells Angels door de regering getrakteerd op een geheel verzorgde trip naar Den Haag, waar ze een rondleiding krijgen door het Tweede Kamergebouw.

De weduwe van Rosenmöller zit ondertussen in haar eentje thuis, met haar twee weesjes. Zij heeft van de regering niets vernomen. Zelfs een condoleancetelegram kon er niet af.

Enfin, u begrijpt wat ik bedoel. De vraag is natuurlijk: waarom blijven onze regering en onze media die 1 miljoen moslims hier te lande doodknuffelen, terwijl de islam ons allang openlijk de oorlog heeft verklaard, en Nederland intussen de Westbank van Europa is geworden? Zelfs de aanslagen in Madrid zijn vanuit Amsterdam West beraamd, door lui die van ons een woning en een uitkering krijgen. Maar dat knuffelen wordt niet alleen voortgezet, het heeft zelfs ongekende hoogten bereikt. Het ene hoofddoekje na het andere mag op de tv vertellen dat ons onderwijs zich meer moet toeleggen op het kweken van respect voor “andere religies”. Dat het hoofddoekje in kwestie wel op een islamitische school zit, waar wordt onderwezen dat andere religies met het zwaard moeten worden uitgeroeid, mag de pret niet drukken.

“Wij moeten elkaar leren vergeven”, luidde de kop op de een of andere opiniepagina. Daar stond ik paf van. Waarvoor moeten wij die 1 miljoen moslims in godsnaam vergiffenis vragen? Voor het feit dat we met z’n allen 10 miljard hebben gelapt om ze aan woningen, uitkeringen en kinderbijslag te helpen? Voor het feit dat we een landelijk netwerk van discriminatiemeldpunten hebben opgericht om te voorkomen dat ze worden geweigerd in een disco? Voor het feit dat we onze eigen bestemmingsplannen met voeten treden om de bouw van hun moskeeën mogelijk te maken? Voor het feit dat Achmed Aboutaleb, de excuusallochtoon van de A’damse PvdA, thans al door het Parool wordt getipt als de volgende burgemeester van Amsterdam? (Dat had zelfs ik, met al mijn doemscenario’s, niet durven voorspellen: dat de hoofdstad van Nederland binnen afzienbare tijd zou worden geleid door een moslim-burgemeester. En dat nog wel dankzij de moord op Theo van Gogh. Want Aboutaleb dankt zijn nominatie slechts aan het feit dat hij na de moord heeft gezegd dat sommige imams beter hun koffers kunnen pakken. Dat hij zich ondertussen beijvert om het gemengd zwemmen te verbieden en de categorale gymnasia af te schaffen, een kniesoor die daarop let.)

Enfin, waarom biedt onze democratisch gekozen regering de eigen bevolking op een presenteerblaadje aan aan de Islamitische Jihad? Daar heb ik wel een theorie over. Daarbij moet u in het oog houden dat de linkse kerk in dit land nog steeds almachtig is, al zit ze dan formeel in de oppositie. Vrijwel alle sleutelposities in dit land, van de ambtelijke wereld tot de universiteiten en de kunstacademies tot de maatschappelijke organisaties, worden bekleed door aanhangers van het socialistische gelijkheidsideaal. Zelfs Geert Wilders durft niet hardop te zeggen dat hij het socialisme afwijst. Op de vraag hoe hij zijn nieuwe partij wilde omschrijven antwoordde hij: “sociaal-liberaal”. Met andere woorden: hij is voor individuele vrijheid, maar ook voor collectieve dwang. Oftewel: hij is voor het marxisme, maar ook voor het kapitalisme. Niemand, zelfs Geert Wilders niet, durft het woord sociaal uit zijn terminologie weg te laten. Want dan ben je immers asociaal, wat hetzelfde is als niet socialistisch. En dan deug je dus niet.

[Zowel de linkse kerk als de islam zijn] totalitair van karakter, en allebei hebben ze radicale vleugels die geweld legitiem achten om hun doelstellingen te bereiken.
Het geval wil dat de linkse kerk en de islam van huis uit al veel gemeen hebben. Allebei zijn ze totalitair van karakter, en allebei hebben ze radicale vleugels die geweld legitiem achten om hun doelstellingen te bereiken. Vraag maar aan Rosenmöller, die tot de jaren 80 nog lid was van de Groep Marxisten-Leninisten, een club die de gewelddadige revolutie predikte, en er niet voor zou zijn teruggedeinsd om het gansche koninklijk huis tegen de muur te zetten, als dat mogelijk was geweest.

Maar afgezien daarvan lopen ook hun belangen parallel. De Islam en de linkse kerk zijn ook nolens volens elkaars bondgenoten. Ze houden elkaar in een wurgende omarming. Want stel je toch eens voor dat Hirsi Ali en Geert Wilders samen een nieuwe partij zouden oprichten! Wilders is nu al in zijn eentje goed voor 26 zetels. Dus we kunnen met een gerust hart aannemen dat Hirsi Ali goed is voor een zetel of 50 op zijn minst. Dat betekent dat ze samen goed zijn voor de absolute meerderheid, en alle gevestigde partijen in één klap zouden kunnen wegvagen! Een ware nachtmerrie voor de gevestigde orde. Maar dat gevaar is nu geweken, want Hirsi Ali zit in een geblindeerde bunker en Wilders leeft uit een koffer en krijgt ’s avonds pas van zijn lijfwachten te horen waar hij nu weer de nacht moet doorbrengen. Niet bepaald de ideale basis om campagne te gaan voeren. Ze mogen al blij zijn allebei als ze de volgende verkiezingen levend halen! Nee, dat kartel op het Binnenhof kan weer rustig gaan slapen. Dankzij Mohammed Bouyeri en de Islamitische Jihad. Kijk, dat noem je nou collusie. Twee kampen die ogenschijnlijk van elkaar verschillen, maar ondertussen dezelfde belangen hebben.

Daar komt nog bij dat honderdduizenden aanhangers van de linkse kerk inmiddels hun broodwinning danken aan de allochtonenindustrie, de antidiscriminatie-industrie en de liefdadigheidsindustrie. Het is een bedrijfstak waar miljarden in omgaan. En die bedrijfstak zal zich, zoals elke bedrijfstak die met belastinggeld op de been wordt gehouden, tot het uiterste verzetten tegen inkrimping. Zoals de politie er belang bij heeft dat het misdaadcijfer hoog is, omdat de politie dan meer geld krijgt toegeschoven uit Den Haag, zo heeft de allochtonenindustrie er belang bij dat het allochtonenprobleem steeds groter wordt. Na elke rituele moord zullen ze meer geld en middelen vragen. En krijgen.

Wist u trouwens dat Theo niet eens het eerste slachtoffer is van een door Allah en de moefti goedgekeurde moslimexecutie? Twee anderen zijn hem al voorgegaan, althans volgens de Telegraaf: “Beide malen was op de lijken een brief bevestigd, net als bij Theo van Gogh. Justitie heeft dit detail echter bewust stilgehouden.” Kijk eens aan; de jihad is hier al een paar jaar aan de gang, maar justitie vond het beter om ons dat niet aan ons neus te hangen. Je vraagt je af wat ze nog meer voor ons verzwijgen. En gaan verzwijgen. Want de censuur gaat nu pas echt op volle toeren draaien, let op mijn woorden. “Om maatschappelijke onrust te vermijden”. Die 25 mensen die in de trein naar Zutphen onwel zijn geworden, daar hoor ik nu al niks meer over. Het lag niet aan een gaslek in die goederenwagon, dat is alles wat ons wordt meegedeeld. Waaraan het dan wel lag, daarover lijken de media zich het hoofd niet te breken. Ze gaan gewoon over tot het uitvoerig verslaan van de intocht van Sinterklaas.

Pamela Hemelrijk

Over de auteur

Pamela Hemelrijk (1947 - 2009) heeft twaalf jaar voor het ANP gewerkt als algemeen verslaggeefster, en tien jaar voor het Algemeen Dagblad, als feature-reporter en columniste.

Steeds meer conflicten met de hoofdredactie wegens het buiten hangen van de vuile was, en censuur op columns. Kreeg in 1995 een verbod om nog langer columns te schrijven over Srebrenica. (Hoofdredacteur: "Jij altijd met je gezeur over de waarheid, de hele waarheid en niets dan de waarheid; wij moeten hier een krant maken ja? Wij hebben hier te maken met de orde van de dag ja?")

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl