Bewapenen

Door Bart Croughs

26 november 2004

Na de moord op Theo van Gogh werd de vraag gesteld of de overheid Van Gogh niet van lijfwachten had moeten voorzien.

De overheid liet meteen weten dat er niet voldoende aanleiding was om Van Gogh te beveiligen. Van Gogh zelf had bovendien geen zin om overal waar hij ging twee lijfwachten in zijn kielzog mee te moeten slepen, en dus ging hij onbeschermd over straat.

Hirsi Ali, liberaal als altijd, meende dat de overheid Van Gogh tegen diens wil had moeten stalken met beveiligers. In NRC Handelsblad viel Rob de Wijk haar bij. Iedereen was het in ieder geval over één ding eens: de keuze was tussen beveiliging door de overheid of geen beveiliging. Dat Van Gogh zichzelf kon bewapenen, zodat hij niet steeds lijfwachten met zich mee hoefde te zeulen maar hij toch een kans bleef houden zich te verdedigen – deze mogelijkheid kwam bij niemand op. Hoezeer de staat ook faalt in zijn taken, de staatsaanbidding lijdt er niet onder.

Zoals bekend laten mensen die het verbod op moord aan hun laars lappen, zich in het algemeen ook niet afschrikken door het verbod op wapenbezit.
Zoals bekend laten mensen die het verbod op moord aan hun laars lappen, zich in het algemeen ook niet afschrikken door het verbod op wapenbezit. Fortuyn had dit al eerder ondervonden; Van Gogh kwam er twee jaar later ook achter. Wie zich wel door een wapenverbod laten afschrikken, zijn de slachtoffers. Na de eerste schoten lukte het Van Gogh nog de overkant van de straat te bereiken, alvorens hij definitief werd afgeslacht. Wie genoeg kracht heeft om naar de overkant van de straat te lopen, heeft ook genoeg kracht om een pistool te trekken en terug te schieten. Was Van Gogh bewapend geweest, dan had hij misschien nog geleefd. En met een beetje geluk was zijn moordenaar, die nu met de zegen van onze overheid na een jaar of twaalf op zoek kan naar een nieuw slachtoffer, dan dood geweest.

In Nederland is het verboden jezelf te verdedigen tegen een aanslag op je leven. Word je op straat beschoten, dan dien je netjes de politie te bellen. Jezelf wapenen, zodat je terug kunt schieten, is illegaal. Het is je burgerplicht je als een varken te laten afslachten. Leve de overheid, die ons beschermt!

Bart Croughs

Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd.

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl