Hypocrisie

Door Bart Croughs

10 november 2004

Er is de laatste jaren sprake van een nieuw fenomeen: rechts Nederland probeert politieke tegenstanders te censureren. Het progressieve monopolie op censuur begint langzaam maar zeker af te brokkelen.

Het jongste pleidooi voor censuur kwam van Paul Cliteur, die in de Volkskrant betoogde dat ‘columnisten die anderen met Hitler of Eichmann vergelijken geen bescherming moeten genieten van de vrijheid van meningsuiting’. Extremisten kunnen door dat soort uitlatingen namelijk geïnspireerd worden tot geweld. Daarbij verwees Cliteur naar het lot van Fortuyn.

Opmerkelijk genoeg stelde dezelfde Cliteur niet lang geleden in Milieudefensie Magazine dat de intensieve varkenshouderij te vergelijken is met Dachau. Mensen met nazi’s vergelijken, is dus kennelijk toch niet altijd verboden. Het is wel verboden als het om rechtse politici gaat, maar niet als het om boeren gaat. Op de een of andere geheimzinnige manier kunnen gewelddadige dierenactivisten niet tot geweld worden geïnspireerd door de vergelijking van boeren met nazi’s.

Behalve voor een verbod op foute progressieve meningen pleitte Cliteur ook voor meer moraal en fatsoen in het publieke debat. Zoals te verwachten viel, kreeg Cliteur bij links Nederland niet de handen op elkaar. NRC-columnist Frits Abrahams reageerde direct. Dezelfde Cliteur die roept om moraal en fatsoen, aldus Abrahams, prijst een boek van Theo van Gogh aan waarin deze Paul Rosenmöller kanker toewenst, moslims geitenneukers noemt, enzovoorts.
Pats, die zit!

Maar hoe zit het eigenlijk met Abrahams zelf? Abrahams is evenals Cliteur een sterk voorstander van moraal en fatsoen in het debat. In april klaagde hij nog over het opinieklimaat: “Banvloeken, dreigementen, karaktermoorden, het is aan de orde van de dag.” En: “Nederland begint een naar landje te worden.” Mooi gesproken. Maar toch. In een column over de begrafenis van prins Claus dacht dezelfde Abrahams er nog over ‘hoe aangenaam het zou zijn als het LPF-vulgus óók meteen in die grafkelder had kunnen worden opgeborgen’.

Ziedaar het intellectuele debat in Nederland: de ene hypocriet verwijt de andere hypocriet een hypocriet te zijn. ’t Is een mooi spektakel: linkse en rechtse intellectuelen broederlijk verenigd in hypocrisie, het enige waar onze intellectuelen niet buiten kunnen.

Bart Croughs

Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd.

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl