“Knowing others is intelligence; knowing yourself is true wisdom. Mastering others is strength; mastering yourself is true power. ”
Lao Tze

Presidentsverkiezingen 2004

Door Redactie

2 november 2004

Vandaag kiest Amerika een president voor een nieuwe termijn. Het ziet er er naar uit dat de kandidaten wederom een nek-aan-nek race zullen uitvechten. En ook nu zijn de V.S. ernstig verdeeld in twee kampen.

Anders dan in Nederland doen de kleinere kandidaten er relatief weinig toe. In de debatten komen ze niet aan de orde en in de media spelen ze een rol op de achtergrond. Toch hebben ze wel degelijk enige invloed op de uitslag. Zeker in een nek-aan-nek-race kunnen kleine partijen net de balans doen doorslaan en moeten de grote partijen enigszins hun best doen om kiezers af te houden van de kleinere partijen die in dezelfde rechtse of linkse vijver zwemmen. De Libertarian Party en de Constitution Party vormen een bedreiging voor Bush en de Green Party en the Reform Party (van Ralph Nader) knabbelen op de linkerflank aan de kansen van Kerry.

Evenals veel Nederlanders gelooft menig Amerikaan heilig in de zegeningen van democratie en bovendien vindt hij met name die van de V.S. het best. (Het lijkt wel of iedereen zijn eigen democratie het beste vindt. Je groeit ermee op en je went eraan. Mensen raken er zelfs aan gehecht). Het is dan ook wel leuk om de reacties te merken van mensen aan wie je vertelt dat je geen voorstander bent van democratie. Men denkt dat je dan wel voor dictatuur moet zijn, vergetend dat er een heel logisch niet-dwingend alternatief is namelijk individuele zelfbeschikking (de derde optie). Het opmerkelijke is dat diezelfde mensen wel goed weten of op democratische dan wel dictatoriale wijze burgers moet worden bepaald wat burgers moeten eten voor het diner of welke kleren zij moeten aantrekken. Nee, dan is individuele keuzevrijheid opeens heel normaal en vanzelfsprekend. Maar als het gaat over alles wat onze democratisch gekozen overheid ons oplegt (absurd betuttelend rookbeleid, bescherming tegen gevaarlijke sigarenbandjes, schadelijke minimumlonen, abominabel slecht onderwijs, onbetrouwbare sociale verzekeringen etc) dan bestaat er daarnaast opeens alleen nog maar het alternatief van dictatuur. Plots is de derde optie van tafel.


Opgelegde massademocratie zoals die in de V.S. en in Nederland zet groepen tegen elkaar op. Rond deze presidentsverkiezingen wordt dat weer extra duidelijk.
Opgelegde massademocratie zoals die in de V.S. en in Nederland zet groepen tegen elkaar op. Rond deze presidentsverkiezingen wordt dat weer extra duidelijk. In een autobus met 51 Groningers en 49 Maastrichtenaren kan het bijna niet anders dat mensen die normaal niets tegen elkaar hebben een hekel aan elkaar krijgen omdat men maar één richting op mag. Zo ook nu in de V.S. Vele commentatoren spreken dan ook van een sterk verdeeld Amerika. Democraten haten Bush (en vele Nederlanders met hem, en vergeet de Fransen vooral ook niet) en kiezers hebben een hekel aan de kiezers uit het andere kamp. Ze voelen zich terecht tot elkaar veroordeeld maar vinden dat toch de meest natuurlijke zaak van de wereld. Niemand lijkt te opperen dat het misschien beter is elkaar met rust te laten en niet over elkaar te regeren. Dat de mensen die oorlog in Irak willen voeren hun centjes bij elkaar leggen en ten strijde trekken en wie dat niet wil lekker thuis blijft en nog een hamburger neemt. Maar het is niet een idee dat de overheid goed uitkomt en het is daarom maar beter dat daarover wordt gezwegen.

Maar of je nu wel of niet gelooft in gedwongen massademocratie of niet, je kunt je altijd de vraag stellen of het wel zin heeft om te stemmen en daar een half uur van je tijd aan te besteden. Is het niet verstandiger om een half uurtje te gaan werken of een van een biertje te genieten in je luie stoel? Als je iets wilt veranderen n de maatschappij is het dan niet beter een stukje voor de krant te schrijven waarmee je wellicht meer resultaat (hoewel weinig) bereikt per geinvesteerde KiloJoule dan met een wandeling naar de stembus? Waarschijnlijk wel. Als je weet dat meer dan laten we zeggen 10.000 mensen gaan stemmen is je eigen stem zo verwaarloosbaar (zelfs uitgaande van de onjuiste gedachte dat politici zich veel gelegen laten liggen aan kiezerswensen) dat het een betere investering is om iets leuks voor jezelf te gaan doen. Het zal wel cynisch overkomen maar dat heb je wel vaker met realistische stellingen.

Voor velen is democratie zo geweldig dat het exportkwaliteit heeft. Het is inderdaad in veel gevallen stukken beter dan dictatuur maar daarmee is het nog zeker niet het beste systeem. Hoe langer we democratie ervaren hoe meer wij daarachter lijken te komen. De veenbrand onder het kiezersvolk in Nederland waar Maurice de Hond over spreekt zou daarop kunnen duiden. De libertarische econoom Hans-Hermann Hoppe had over democratie onder andere het volgende te zeggen:

The American model – democracy – must be regarded as a historical error, economically as well as morally. Democracy promotes shortsightedness, capital waste, irresponsibility, and moral relativism. It leads to permanent compulsory income and wealth redistribution and legal uncertainty. It is counterproductive. It promotes demagoguery and egalitarianism. It is aggressive and potentially totalitarian internally, vis-à-vis its own population, as well as externally. In sum, it leads to a dramatic growth of state power, as manifested by the amount of parasitically – by means of taxation and expropriation – appropriated government income and wealth in relation to the amount of productively – through market exchange – acquired private income and wealth, and by the range and invasiveness of state legislation. Democracy is doomed to collapse, just as Soviet communism was doomed to collapse.

Of de democratie evenals het Sowjet-communisme in elkaar zal storten durf ik niet te zeggen maar de rest lijkt mij wel aardig te kloppen.

Frank Karsten

Gerelateerde links:
- Hans Hermann Hoppe: Democratie: Een Slecht En Verdorven Idee
- De stembus versus het marktplein
- Bart Croughs: Vrijheid = democratie?

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl