'Graaien doen we allemaal'

Door Marcel Wiegman

1 november 2004

Verbluffende lijst manieren voor gefrustreerde ambtenaren om hun gram te halen en toch nog wat extra geld binnen te halen.

Ambtenarenlogica: 'Kan je niet meer verdienen voor je werk, dan kan je altijd nog minder werken voor wat je verdient'. Tip uit het huisorgaan Maxxx voor de ruim 20.000 medewerkers van de gemeente Amsterdam. Gemeentesecretaris Erik Gerritsen is boos.

Je zou het een themanummer kunnen noemen: 'Geld, meer, meer, meer!' En: 'I ambtenaar, promoot jezelf en word rijk'.

Volgt onder de kop 'Zelfverrijking bij de gemeente Amsterdam, alle tips en trucs op een rijtje' een indrukwekkende opsomming aanbevelingen om 'met behulp van gemeentelijke voorzieningen creatief te werken aan de eigen financiële positie'. Onder het motto: 'praatjes vullen wel degelijk gaatjes'.

Zoals daar zijn: 'Kronkel, roddel, schoffeer, slachtoffer, spioneer, koop om. Alles is geoorloofd in de inkomensoorlog. Op alle niveau's binnen de gemeente kun je mensen zo gek krijgen dat zij voor je op hun rug gaan liggen. Van hoog tot laag kun je met kraaltjes, spiegeltjes, (geveinsde) steun en valse beloftes collega's aan je binden'.

Of: 'Een welkome aanvulling op je salaris nodig? Ken jezelf een bonus toe! Waarom zouden ze alleen bij het ministerie van Onderwijs, Verkeer en Waterstaat en Economische Zaken elkaar wat mogen toeschuiven? Laten we eerlijk zijn, we graaien bijna allemaal. Slim speel je het door elkaar kleine bonussen toe te kennen. Dat valt niet op, maar zorgt toch voor iets extra's aan het eind van de maand'.

En: 'Drink een borrel (of twee, drie...) met je baas en laat de alcohol het werk doen'.

Gemeentesecretaris Gerritsen, directeur personeelszaken Erik ten Hulsen en directeur communicatie Rijk van Ark hebben via het interne 'communicatieforum' de voorlichters van de gemeente inmiddels op het hart gedrukt dat de gepubliceerde teksten 'kunnen leiden tot een verkeerd beeld'. Zij kondigen maatregelen aan tegen de makers van het maandblad.

Hoofdredacteur Rinze van Opstal van Maxxx houdt er, getuige zijn hoofdredactioneel, een iets ander wereldbeeld op na. Het 'blijft knagen'als hij zijn salaris vergelijkt met collega's op het stadhuis, schrijft hij. 'Jaloers kijk ik naar die bestuursadviseur een bureau verderop. Hij verschijnt rond tienen op het werk, neemt uitgebreid de tijd om te lunchen en keert bijtijds weer huiswaarts. Om 's avonds zijn baas via de mail nog even in te lichten over god weet wat'. Om daar verbolgen aan toe te voegen: 'Hij zit in schaal twaalf. Hij wel'.

Pijnlijk voor de ambtelijke en politieke top. Alles op alles zou deze jaren worden gezet om voorrang te geven aan uitvoering van het beleid. Een einde moest er komen aan de stoet plannenmakers op de Stopera, waaronder de in het artikel genoemde bestuursadviseurs. Blijken, volgens personeelsblad Maxxx althans, juist daar de grote salarissen te worden uitgedeeld.

Een onderzoekje van het blad onder de stadhuisambtenaren onderbouwt de klacht: 'Met onze stelling dat uitvoerend werk ondergewaardeerd wordt en managementwerk overgewaardeerd is bijna iedereen bet eens, zelfs de managers,' schrijft de redactie. Eén van de respondenten: 'Als manager had ik het veel makkelijker, omdat ik toen invloed uit kon oefenen, Dat geeft minder frustratie en stress.' Gerritsen in zijn mail: 'Deze teksten voldoen niet aan onze kernwaarden open, actief en integer'.

Marcel Wiegman

Uit het Parool van 21 oktober 2004

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl