Racisme-conferentie

Door Bart Croughs

27 oktober 2004

“Slavernijconferentie kuist rapport over schuldigen,” aldus een kop in de Volkskrant afgelopen week.

Op een racismeconferentie in Suriname was een rapport opgesteld over het lijden van zwarten, waarin werd gerept van ‘tweeduizend jaar terrorisme en blanke en Arabische onderdrukking’.

Deze passage werd verwijderd, evenals een passage waarin sprake was van ‘verschillende holocausts waaraan zwarten zijn onderworpen, begaan door Europeanen, Arabieren, Christenen en joden’.

Opmerkelijke afwezige in het rijtje onderdrukkers waren natuurlijk zwarten zelf, die enthousiast mee hadden gedaan aan de slavernij. Zo enthousiast, dat ze pas nadat blanken de slavernij hadden afgeschaft, en onder druk van diezelfde blanken, er uiteindelijk mee stopten.

De verwijzingen naar Arabieren en joden als onderdrukkers werden uit het rapport verwijderd, maar in het eindrapport werd nog wel verwezen naar het ‘blanke criminele onderdrukkende wereldbeeld’. De enige overgebleven onderdrukkers waren dus... blanken! Verrassing!

Niet alleen bij de behandeling van de daders was er sprake van een zekere selectiviteit; dezelfde selectiviteit trad op bij de behandeling van de slachtoffers van slavernij. Wie de berichtgeving over de conferentie las, moest wel tot de conclusie komen dat slachtoffers van de slavernij maar één kleur hadden: zwart.

De naar schatting één miljoen blanke slachtoffers van Arabische slavernij van de zestiende tot de achttiende eeuw leken eenvoudig niet te bestaan.

Tot slot was er ook sprake van enige selectiviteit bij de toegang tot de conferentie: een aantal bijeenkomsten was alleen voor zwarten toegankelijk. Dit omdat het te pijnlijk voor de zwarte deelnemers zou zijn om met mensen met de verkeerde huidskleur over slavernij te praten.

Kortom, hier was sprake van een racismeconferentie waarin alleen aandacht werd besteed aan de slavernij die zwarten hebben ondergaan, en waarbij andere slachtoffers van slavernij werden doodgezwegen; waarin alleen werd verwezen naar blanken als daders, en waarin andere daders werden doodgezwegen; en waarin tot slot niet-zwarten van bijeenkomsten werden uitgesloten.

Als je niet wist dat dit soort conferenties bevolkt wordt door zeer progressieve types, die erg tegen racisme gekant zijn, dan zou je bijna gaan denken dat hier sprake is van anti-blank, pro-zwart racisme.


Bart Croughs

Deze column verscheen eerder in HP/De Tijd.

Over de auteur

Bart Croughs (1966) is een van de vruchtbaarste libertarische geesten van Nederland. Hij is afgestudeerd in de filosofie en was voorheen hoofdredacteur van het tijdschrift "Reactie".

Bart Croughs schreef het boek "In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon". U kunt het bestellen bij Lulu.com of delen ervan hier lezen. Het is een humoristische en felle aanval op het links intellectuele denken in Nederland en legt op zeer leesbare wijze de inconsequenties ervan bloot.

Verder schreef hij voor Playboy zijn eigen column in de periode van maart 1997 tot en met augustus 1998. Gedurende enkele jaren had Croughs een column in het opinieweekblad HP/de Tijd.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl