Verderfelijk eigenbelang

Door Frank Karsten

21 oktober 2004

Iemand zei ooit dat wanneer je niet zou letten op bedoelingen maar op resultaten Bill Gates het zou winnen van moeder Theresa. Met afstand.

Nou ben ik bepaald geen fan van Bills krakkemikkige software (zoals het Outlook virusprogramma dat ook emails versturen kan en beveiligingsgaten zo groot als garagedeuren in IE, IIS en Office) maar ondanks dat geloof ik dat er veel waars schuilt in die vergelijking.

Progressieven kijken duidelijk teveel naar bedoelingen en te weinig naar resultaten. Sterker nog, ze verschuilen zich haastig achter goede bedoelingen als de resultaten rampzalig zijn. En ze vallen bij anderen de bedoelingen aan ook al zijn de resultaten feestelijk. Eigenaardige hersenkronkels hebben ze toch.
 


Progressieven verschuilen zich haastig achter goede bedoelingen als de resultaten rampzalig zijn.
Loopt de verzorgingsstaat in de soep dan wordt progressieven opvallend weinig aangerekend alleen maar omdat de bedoelingen goed (zouden) zijn. Wordt er gelogen door progressieven omtrent criminele groepen dan wordt dat vergoeilijkt met het prachtige streven extreem-rechts niet in de kaart te spelen. Publiciste Emma Brunt schaamde zich er niet eens voor dat toen ze deze onthullingen deed.

Kapitalisten laten zich in het algemeen niet zo voorstaan op goede bedoelingen. Als ik een brood koop bij de bakker doet hij niet alsof hij Nederland naar een hoger plan wil trekken met zijn inspanningen ("Alstublieft meneer Karsten, voor een beter Nederland"). Het is duidelijk dat hij daar voor zichzelf staat en niemand doet daar moeilijk over. De beste manier om zijn eigenbelang te dienen is dat van zijn klanten te dienen. Mijn bakker verkoopt niet door te wijzen op goede bedoelingen maar op goede resultaten. Hij laat ons graag de voordelen van zijn producten zien aangezien we minimaal geinteresseerd zijn in wat eventuele verkoop voor Nederland doet of voor de bakker zelf.

Die verderfelijke kapitalisten die zo schaamteloos hun eigenbelang nastreven hebben door de eeuwen heen een hoop goeds teweeggebracht. Neem bijvoorbeeld Michael O' Leary. Zijn lowbudget vliegtuigmaatschappij RyanAir vervoert inmiddels meer mensen dan British Airways of Air France en Michael verwacht binnenkort ook Lufthansa van de eerste plaats te kunnen stoten. En het paradoxale is dat hij zijn tickets zowat weggeeft en er toch miljoenen aan verdient (Walmart in de V.S. en Aldi zijn soortgelijke voorbeelden). Sterker nog, hij ziet niet in waarom ticketprijzen niet zouden kunnen dalen naar nul, aangezien wellicht verdiend kan worden aan bijdragen van attractieparken, restaurants en hotels op de plaats van bestemming. Dat is toch eigenlijk het wonder van de vrijwillige transacties die de basis vormen van het kapitalisme: hoe meer je anderen dient des te meer verdien je zelf. Een welzijnswerker had het niet mooier kunnen verzinnen.

Frank Karsten

Gerelateerde links:
- Vrome leugens
- Kijk uit voor idealisten!

Over de auteur

Frank Karsten is oprichter van de Stichting Meervrijheid en hoofdredacteur van de bijbehorende website.

Samen met Karel Beckman schreef hij De Democratie Voorbij, een boek dat inmiddels in 20 talen beschikbaar is.

In 2018 publiceerde hij De DiscriminatieMythe, waarin hij een kritische visie op het gelijkheidsdenken uiteenzet.

Stichting MeerVrijheid
webmaster@meervrijheid.nl